Groene oorlog

Mijn dagelijkse portie groenten begon de laatste tijd een nare bijsmaak te krijgen. Het had namelijk zomaar gekund dat dé bacterie erbij zat. Helaas wisten we een tijd lang niet precies welke groenten last hadden van die bacterie. De komkommer beet de spits af, maar werd vrijgesproken. De tomaat, die van zichzelf al bloost, was daarna de pineut. Het verbaasde me niks dat taugé het volgende slachtoffer was. Zeg nou zelf, die groente zag altijd al een beetje witjes. Inderdaad, die zou best eens wat onder de leden kunnen hebben.

Gelukkig wisten we wel raad met al die verdachte soorten. We kochten ze niet meer. Als gevolg van al die komkommerkommer is het nu kommer en kwel voor de teler. Gelukkig dat staatssecretaris Bleker heeft ingrepen. Heeft hij alle komkommers opgekocht voor zijn pony’s? Nee. Hij heeft de telers uitstel van betaling verleend.

Nu moet ik zeggen dat uitstel van betaling iets speciaals is. Waarom? Ik heb er zelf niet zo veel verstand van, maar verwijs graag door naar de Grieken. Die hebben hier vaker mee te maken en over de woordjes uitstel en betaling kunnen ze van alles vertellen.

Als we toch op de Europese toer gaan, laten we de rol van onze oosterburen dan niet vergeten. Volgens hen was de oorzaak van de EHEC-besmetting in Spanje te vinden. Daar stapten ze snel van af. Heel slim, want in landen als Spanje valt weinig geld te halen. Vandaar waarschijnlijk dat ook Nederland beschuldigd is. Jammer, die ruzies tussen de Europese broeders. Ik doe het anders nooit, maar voor deze ene keer pleit ik voor ”green peace”.