Vergeving
Na vier maanden van onderlinge spanningen tussen broeders en zusters kwamen we als zendingsgemeente toe aan de behandeling van het tiende van de Twaalf Artikelen: Ik geloof in de vergeving der zonden. Makkelijk gezegd. Maar tegen een achtergrond van ruzie en narigheid klonk het ineens niet zo algemeen en ongetwijfeld meer.
Zeker niet toen we begrepen hoezeer het vergeven van je naaste volgens de Heere Jezus samenhangt met het vergeven-zijn. Zowel in Mattheüs 6:14 en 15 als even verderop, in Mattheüs 18:35, is er totaal geen onderscheid tussen die twee. Wie niet vergevingsgezind is, hoeft zelf ook niet op barmhartigheid te rekenen. „Vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven.”
Tja, daar werd het dus wel even stil in de leerdienst. Wie geloofde er nu nog in de vergeving der zonden?
Gelukkig was bij de voorbereiding een gesprek met een oudere Ecuadoraanse predikant teruggekomen in de herinnering. „Is het je wel eens opgevallen”, vroeg hij, „dat het in de Bijbel heel vaak gaat over het geloof van Jezus in plaats van over het geloof in Jezus?” Nee, daar had ik nooit zo over nagedacht. Sindsdien zou ik het vele malen doen.
„Wie geloofde er wél in de vergeving der zonden, en bracht het nog in praktijk ook?” Daarbij veerden de mensen weer op. De Heere Jezus natuurlijk. Samen zochten we Zijn „Vader, vergeef het hun” op. Wat een voorbeeld. Aan het kruis nota bene.
Het Apostolicum stond weer als een huis. Ook het tiende artikel. Om Jezus’ wil.
Reageren op deze column? Ga naar puntuit.nl/peter.
Ik kan me maar niet onttrekken aan het gevoel dat "gelijk als " betekent zoals, en dan betekent het een maat aangeven.
Wat denk je van: : zoals U ons vergeeft vergeven wij.
En voorts in je column, over het vergeven zijn acht ik dat het gaat om het vergeven worden; en over het geloven van en/of in Jezus is m.i ook heikele vertaal kwestie .
Kleinste man in rugzak de wereld over