Mijn moeder
Mijn moeder? Zij is de allerbeste. Ze is leuk, lief, gezellig. Alleen ze is een beetje oud. Soms als ze me naar school brengt –ik zit in groep 6–, kijken m’n klasgenootjes met een speciale blik. Volgens mij zien ze dan haar rimpels wel een beetje. Of het valt hen op dat ze wat houterig van de fiets stapt. Ze is tenslotte al 73.
Volgens mij is dat wel bijzonder. Toen ik geboren werd, stonden de kranten er vol van. Blijkbaar was ik de eerste in Nederland met zo’n oude moeder. Af en toe baal ik er wel van. Het is thuis snel te druk voor haar, ik neem daarom zelden een vriendinnetje mee. M’n verjaardagsfeestje thuis vieren, gaat gewoonweg ook niet. Maar goed, ze is wel altijd thuis als ik uit school kom en heeft alle tijd voor me.
Dat is bij mijn klasgenootje wel anders. Zij is ook 10, maar háár moeder is 22. Daar stonden de kranten destijds ook vol van. Had iets met haar vader te maken. In ieder geval kan haar moeder niet zo vaak thuis zijn als de mijne. Haar moeder studeert nog en gaat veel weg met vriendinnen.
Mijn klasgenootje heeft ook iets van een voogd, die samen met haar moeder over haar mag beslissen of zo. Net of zij om zo iemand heeft gevraagd. Echt triest.
Ach ja, ik heb ook niet om een oude moeder gevraagd. Zoiets overkomt ons gewoon. Niets ten nadele van m’n moeder hoor. Maar heeft nu niemand van tevoren nagedacht wat dit betekent voor kinderen zoals ik en mijn klasgenootje?
Kleinste man in rugzak de wereld over