Finalisten Puntuitcheque 2011: Hoe gaat het met ze?

Zij werd winnaar van de Puntuitcheque 2011: Michal Blankestijn uit Veenendaal. En zij haalden de finale: Gerdineke, Niels, Peter en Jeroen. Het vijftal gunde Puntuit vorig jaar een blik in hun leven. Vertelden over ziekte, pijn, verdriet en zorg. Hoe gaat het nu –een jaar later– met ze?

Michal Blankestijn (17) uit Veenendaal zat in een zware depressie.

„Na de zomervakantie ben ik weer fulltime naar school gegaan. Daarvoor ging ik een periode twee dagen per week. Dat was heel zwaar, maar nu gaat het gelukkig een stuk beter. Ja, eigenlijk gaat het best heel goed, al val ik soms terug. Het gaat met pieken en dalen, maar dat zal wel zo blijven. Ik volg cognitieve gedragstherapie. Daarnaast moet ik zorgen dat ik op tijd naar bed ga. Om 21.00 uur meestal. Ik zit in het examenjaar van de havo op de Fruytier in Apeldoorn en sta er goed voor. Die examens ga ik wel halen denk ik. Na de Fruytier hoop ik naar de pabo in Gouda te gaan. De Puntuitactie was echt goed. Regelmatig herkennen mensen me als het meisje uit de krant. Mijn vriendin Annerie en ik zeggen nog wel eens tegen elkaar: „Ja, het was heel leuk!” Ik hoop dat de finalisten van dit jaar ook zo’n fijne dag zullen hebben.”

Lees hier het interview met Michal van een jaar geleden.

Gerdineke Koelewijn (18) uit Opheusden had de ziekte van Lyme.

„Het gaat veel beter met mij! Ik ben genezen van de ziekte van Lyme. Na het verhaal op Puntuit kreeg ik heel veel reacties. Iemand adviseerde een bepaalde homeopathische behandeling en die helpt. Ik heb nog wel wat last van mijn rug en been, maar daar doe ik elke dag oefeningen voor en waarschijnlijk krijg ik revalidatie. Als ik zie hoe het steeds beter gaat, ben ik zo blij. Ongeveer een maand na mijn interview op Puntuit was prinses Máxima in Rotterdam. Ik ben erheen gegaan en heb de krantenpagina aan haar gegeven. Ze was heel meelevend. Een maand daarna belde de secretaresse van Paleis Noordeinde; Máxima was benieuwd naar de uitslag van de hersenscan. Dat vond ik zo aardig. En op Koninginnedag zei de prinses dat ze mijn verhaal gelezen had. De Puntuitcheque heeft heel wat losgemaakt. Ik ben heel blij met alle steun en tips!”

Lees hier het interview met Gerdineke van een jaar geleden.

Peter Groeneveld (18) uit Gameren zag zijn voet verbrijzelen tijdens een brommerongeluk.

„Ik kan me nog goed herinneren hoe ik me vorig jaar voelde. Ik dacht dat het niet meer goed zou komen en ging ervan uit dat mijn voet geamputeerd zou moeten worden. Het is allemaal anders gegaan. In de zomer is de wond volledig dichtgegroeid. Toen wist ik zeker dat ik m’n voet mocht houden. Ik heb veel gesport om trombose tegen te gaan. Die oefeningen blijf ik doen. Ik draag een aangepaste schoen, want door de huidtransplantatie is mijn linkervoet dikker dan normaal. Rennen en voetballen lukt niet meer, maar lopen gaat prima. Sinds oktober werk ik weer. Ongelooflijk wat er in een jaar is gebeurd. Ik zal die periode niet vergeten en ben daarom extra blij dat het nu zo goed gaat. Nu ben ik weer opgewekt en geniet. Na de actie op Puntuit kreeg ik van een taxibedrijf in de buurt een rit met een limousine aangeboden. Dat was gaaf.”

Lees hier het interview met Peter van een jaar geleden.

Niels Hoogendoorn (18) uit Waarder heeft de chronische darmziekte colitus ulcerosa.

„De periode rond het interview was erg spannend en onzeker. Een maand daarna kreeg ik mijn vierde darmscopie. En wat bleek: mijn dikke darm was niet ontstoken, dus ik hoefde niet geopereerd te worden. Ik was superblij! Na de scopie ging het steeds beter. Ik kreeg veel telefoontjes naar aanleiding van het interview op Puntuit. Iemand gaf de tip om een bepaald homeopathisch middel te gebruiken. Dat werkt zo goed dat ik minder andere medicijnen nodig heb. In plaats van om de zes weken hoef ik het medicijn Remicade nu om de zeven weken in te nemen. En: de bijwerkingen van mijn ziekte zijn zo goed als verdwenen! Ik voel me veel fitter en kan eigenlijk alles weer doen. Natuurlijk blijft colitis ulcerosa een chronische ziekte. Ik zal pieken en dalen houden. Maar ik ben heel blij dat het nu goed gaat. Ik ben een heel andere Niels dan vorig jaar.”

Lees hierhet interview met Niels van een jaar geleden.

Jeroen Versluis (14) uit Goudriaan heeft de chronische slokdarmziekte eosinofiele oesofagitis.

„Het gaat redelijk met me, maar het is niet beter geworden dan een jaar geleden. Er zijn meer klachten bijgekomen. Ik krijg elke dag nog twee keer sondevoeding. En mijn benen doen heel erg zeer. De artsen weten niet hoe dat komt. Ik moet ongeveer één keer per maand naar het ziekenhuis in Amsterdam. De artsen zeggen dat het moeizaam gaat. Ze weten niet goed wat ze ermee aan moeten. Gelukkig gaat het bloedprikken nu een stuk beter. Ze kijken nu of ik medicatie uit Amerika kan krijgen. Dat is spannend. De havo was te zwaar, daarom ben ik van school veranderd. Ik zit nu op Het Gilde in Gorinchem. Ik kan alleen maandag, woensdagmorgen en vrijdag naar school. Dan word ik gehaald en gebracht. Heel veel mensen hebben mijn verhaal op Puntuit gelezen. Ik kreeg veel reacties. Dat was fijn!”

Lees hier het interview met Jeroen van een jaar geleden.