Soldatenserie: Lesje in scenario’s

Het leven van een soldaat bestaat uit wachten. En briefings.

Ik begin het een beetje zat te worden. De hitte, de briefings, de scenario's, het wachten tussendoor. Langzaam voel ik wat irritatie opkomen. Ik denk terug aan de woorden van mijn collega: „Het leven van een soldaat bestaat voor 90 procent uit wachten." Verdraaid, die kerel heeft niet voor 90, maar gewoon voor 100 procent gelijk.

Het is etenstijd als me dit gevoel bekruipt. Ik geniet van een bord aardappelen en een gehaktbal. Minder lekker, zeg maar gerust: niet te eten, is een niet nader te definiëren kerriesoepje. „Eet nu maar op, dan krijgt je lichaam tenminste wat zout." Ik verontschuldig me bij mijn buurman; ik krijg het niet door mijn keel.

Net op het moment dat ik een gezellig gesprekje wil starten, ploft er een hand op mijn schouder: korporaal Nico. Of ik binnen een kwartier bij zijn tent wil zijn voor een briefing. Briefing 3! Het moet niet gekker worden. Alweer een overleg over tactiek, poppetjes, landkaarten, het terrein, "what if"-scenario's en nog veel meer.

Met een meer dan gemiddelde tegenzin slof ik rond halfzeven naar mijn peloton. Daar begint Nico enthousiast aan zijn bevelsuitgifte. Het is de bedoeling dat "mijn" peloton helpt bij het opbouwen van de basis Java. Dat betekent dat morgenochtend eerst de tenten hier in Planken afgebroken moeten worden.

Nico vertelt hoe de colonne gaat rijden. En dat er morgenmiddag een patrouille op het programma staat. De reacties zijn divers. Een fiks eind wandelen onder tropische omstandigheden is geen kleinigheidje.
Dat lopen in colonne, daar hebben de militairen een speciale tactiek voor. Het is de bedoeling dat we in twee rijen naast elkaar lopen, waarbij de soldaat rechts tussen de soldaat linksvoor en de soldaat linksachter loopt.

Daarna passeren enkele scenario's. Stel je voor dat een van de voertuigen een defect oploopt. Wat te doen? Stoppen, aldus Nico. Of de weg blokkeren. Maar in elk geval niet van het pad afgaan. Op mijn vraag waarom dat niet kan, antwoordt hij dat de oefening die hier gedaan wordt, lijkt op de situatie in Afghanistan. Als je daar in een vallei rijdt, kun je wel stoppen en de weg blokkeren, maar niet van de weg het veld in rijden, omdat je in Uruzgan te maken hebt met grillige rotsformaties.

Na briefing 3 ga ik richting mijn tent om wat te ontspannen. Rond halfelf zoek ik mijn slaapzak op. Morgen wacht de vuurproef. Dan gaan we op patrouille.

tekst en beeld Jan Mark ten Hove