@ majj
Nee dit is niet mogelijk! Je mag niet met een ongelovige trouwen![/quote]
Waarom zou je niet met zo iemand mogen trouwen? Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het in het begin kan zijn, maar kap het nooit gelijk af ;$ ik ben nu heel gelukkig getrouwd en heb zelfs al een kindje.. Mijn vriend (inmiddels dus mijn man) was ook min of meer ongelovig. Maar door veel met elkaar te praten, te discuseren (ook met ouders), mee naar de kerk, preekbespreken, EN vooral ook het GEBED! Is het tussen ons goed gekomen ; ik mag zeggen dat wij samen gelukkig zijn geworden, en nu allebei hetzelfde denkbeeld hebben..
ons werd eerst ook min of meer verboden met elkaar om te gaan maar als je dan nu terug mag kijken zie je dat de Heere ons leven samen gevoegd heeft ; en dat ten goede!
Soms is het ook goed om voor je zelf op te komen ;$ zeker als je er zelf achter staat en voelt dat het van Boven 'mag'...
"Loro" schreef
Doe gewoon waar je zin in hebt! Ik heb zelf ook verkering met een vriend die niet 'uit onze kerk' is, en het maakt echt niks uit. Sterker nog, door hem heb ik me gerealiseerd wat een poppenkast de kerk eigenlijk is. Ik ga nu niet meer naar de kerk en voel me een stuk beter!
nu nog wel, ja. Totdat je geweten spreekt
Dineke
30 jul 2010 - 16:37
2 Korintiërs 6:14
Trekt niet een ander juk aan met de ongelovigen; want wat mededeel heeft de gerechtigheid met de ongerechtigheid, en wat gemeenschap heeft het licht met de duisternis?
Dit is toch duidelijk?
Vraag jezelf af wat je het belangrijkst vind: God of je ongelovige vriend(in)
het één of het ander
@ richard
zie in de greetz...
zaterdag 14:00
Richard
1 jun 2010 - 13:22
@ Ikke
Geef het jouwe maar, dan bericht ik jou wel.
Jannita
1 jun 2010 - 13:16
"SamSam" schreef
"I.." schreef
Was er maar een 'handleiding' hoe je hiermee het beste om kunt gaan, en wat er precies wel en niet kan/mag!
Sterkte!
(Ik maak nu zo ongeveer hetzelfde mee..)
nou, niet helemaal zo, maar wel een beetje in die richting. als je leeft naar wat goed is, zal dat zijn zoals god dat bedoelt heeft. En als dat betekent dat jouw partner niet naar de kerk zou gaan, dan zou dat toch zeer goed gods plan kunnen zijn? en als het is om je te beproeven, dan zou de juiste reactie toch zeker niet per definitie zijn om deze relatie af te breken? misschien kun je elkaar wel veel leren, begrijpen, en zal de ander ook betrokken raken tot de kerk? als het een beproeving is, zal god misschien wel willen zien dat je ook een uitdaging aan gaat? en niet hard weg rent. Het zal niet makkelijk zijn, maar misschien is dat wel de bedoeling????
Dus het beste is om te doen wat jóu het beste uitkomt, en dan zal dat wel de wil van God zijn? Ik kan uit jouw verhaal niets merken van een onderwerpen aan God. Hij moet de Leidsman van jouw leven zijn, niet jij zelf! Lees de Bijbel maar...
SamSam
31 mei 2010 - 20:32
"I.." schreef
Was er maar een 'handleiding' hoe je hiermee het beste om kunt gaan, en wat er precies wel en niet kan/mag!
Sterkte!
(Ik maak nu zo ongeveer hetzelfde mee..)
nou, niet helemaal zo, maar wel een beetje in die richting. als je leeft naar wat goed is, zal dat zijn zoals god dat bedoelt heeft. En als dat betekent dat jouw partner niet naar de kerk zou gaan, dan zou dat toch zeer goed gods plan kunnen zijn? en als het is om je te beproeven, dan zou de juiste reactie toch zeker niet per definitie zijn om deze relatie af te breken? misschien kun je elkaar wel veel leren, begrijpen, en zal de ander ook betrokken raken tot de kerk? als het een beproeving is, zal god misschien wel willen zien dat je ook een uitdaging aan gaat? en niet hard weg rent. Het zal niet makkelijk zijn, maar misschien is dat wel de bedoeling????
@ Richard
Ja, wij meten met twee maten, en het is meer dan droevig dat dat gebeurd... Er zijn wel redenen voor hoor!!! Maar je heb gelijk dit is een andere discussie die op een andere plaats thuishoort...
mag ik zo vervelend zijn om je mail te vragen??? (alleen als je wilt hoor)
Jannita
28 mei 2010 - 18:59
@ Isabella,
Jij hebt het over 'ouders die noodgedwongen bij elkaar zijn vanwege het geloof'. Dat is ook inderdaad niet goed! Natuurlijk moet er ook liefde zijn tussen ouders! Maar in de Bijbel staat: 'Een drievoudig snoer wordt niet haast verbroken'. Met dit drievoudig snoer wordt de band tussen man, vrouw en God bedoeld. De man en vrouw hebben een relatie, maar de man en vrouw hebben als zij geloven ook elk weer een herstelde relatie met God. Wanneer er alleen een relatie is tussen man en vrouw en tussen bijvoorbeeld de man en God, is er geen sprake meer van een drievoudig, maar tweevoudig snoer. Van een drievoudig snoer heeft God gezegd dat het niet snel zal breken; dat heeft God van een tweevoudig snoer niet gezegd...
Jannita
28 mei 2010 - 18:48
@ Richard,
ik was niet van plan een discussie aan te gaan over het bestaan van God. Wilde alleen weten of je Zijn bestaan inderdaad in twijfel trekt, want dat was voor mij nog niet helemaal duidelijk.
Richard
28 mei 2010 - 15:56
Ik bedoel dat de gelovige mens door de tijd heen voor zichzelf heeft beslist wat wél en wat níet uit de bijbel over te nemen. Of vergis ik mij in het feit dat bepaalde zaken in de bijbel niet meer door jullie nageleefd worden?
Grappig detail hierbij is natuurlijk dat men beweert dat het systeem van normen en waarden uit de bijbel zou komen, dat wij zonder de bijbel geen normen en waarden zouden kennen, maar dat vervolgens wel normen en waarden gebruikt worden om te toetsen wat uit de bijbel wél, en wat níet nageleefd behoort te worden. Wat op zichzelf natuurlijk zou bewijzen dat onze normen en waarden niet uit de bijbel zouden kunnen komen. Maar dat is voor nu even allemaal bijzaak.
"Richard" schreef
Ja zeker trek ik het bestaan van God in twijfel, maar dat is een hele andere 'discussie' welke hier niet op zijn plaats is. Waar ik wél iedereen op wil wijzen: het is toch dubieus als je bedenkt dat wij zélf bepalen wat wel en niet te geloven in de bijbel? Wij lezen: ''Trek geen juk aan met de ongelovige'', en dat geloven wij (jullie), maar ondertussen zijn we het er wel met zijn allen (gelovig dan wel ongelovig) over eens dat slavernij niet netjes is, en dat stenigen toch echt te ver gaat in sommige aldaar voorgeschreven situaties. Wat ik bedoel te zeggen is: onze tijdsgeest streept zaken in de bijbel door, terwijl jullie andere zaken klakkeloos laten staan en zonder twijfel aannemen en naleven. Meten jullie dan niet met twee maten?
Hoe bedoel je dat wij met 2 maten meten?
Richard
28 mei 2010 - 13:17
Ja zeker trek ik het bestaan van God in twijfel, maar dat is een hele andere 'discussie' welke hier niet op zijn plaats is. Waar ik wél iedereen op wil wijzen: het is toch dubieus als je bedenkt dat wij zélf bepalen wat wel en niet te geloven in de bijbel? Wij lezen: ''Trek geen juk aan met de ongelovige'', en dat geloven wij (jullie), maar ondertussen zijn we het er wel met zijn allen (gelovig dan wel ongelovig) over eens dat slavernij niet netjes is, en dat stenigen toch echt te ver gaat in sommige aldaar voorgeschreven situaties. Wat ik bedoel te zeggen is: onze tijdsgeest streept zaken in de bijbel door, terwijl jullie andere zaken klakkeloos laten staan en zonder twijfel aannemen en naleven. Meten jullie dan niet met twee maten?
Isabella
28 mei 2010 - 11:20
"Majj" schreef
@Isabella: Dat klopt. Helaas scheiden ook gelovigen. Dat betekend niet dat je daarom maar het gebod/verbod van God in de wind moet slaan. Denk alleen eens aan de opvoeding van jullie kinderen (als je die mag krijgen). Dan zul je niet echt op 1 lijn zitten. Van pa/ma mag meer dan van de ander! Jij/je man denkt anders over bepaalde dingen dan jij/je man. In een huwelijk moet alles 1 zijn. Ook je geloof. Dat is zeer belangrijk.
Ik denk dat kinderen meer hebben aan ouders die van elkaar houden, als ouders die noodgedwongen bij elkaar zijn wegens het geloof. Bijde van het zelfde geloof in niet zaligmakend. Als je bijde van het zelfde geloof zijn maakt het niet meteen dat je over alles eens bent. Je moet er zowiezo over praten en samen een lijn trekken.
En het meeste wezelijke in een realtie is toch de liefde voor elkaar.En daarmee twijfel ik niet over het bestaan van god.
@Isabella: Dat klopt. Helaas scheiden ook gelovigen. Dat betekend niet dat je daarom maar het gebod/verbod van God in de wind moet slaan. Denk alleen eens aan de opvoeding van jullie kinderen (als je die mag krijgen). Dan zul je niet echt op 1 lijn zitten. Van pa/ma mag meer dan van de ander! Jij/je man denkt anders over bepaalde dingen dan jij/je man. In een huwelijk moet alles 1 zijn. Ook je geloof. Dat is zeer belangrijk.
@ Richard
Je hebt gelijk op het punt dat het zeer verrijkend kan zijn om buiten "het christelijke wereldje" te begeven... Maar wat nu als jou ouders geloof (geïndoctrineerd of niet) niet langer het geloof van je ouders is, maar jou eigen geloof? Jij stelt... "En uiteindelijk, als wat je nú gelooft echt de waarheid is, dan loop je toch geen enkel gevaar?" Nee maar als wat ik geloof nu de echt de waarheid is (en dat is het!!!) dan is die waarheid het ook waard om te luisteren naar de geboden van God. Als God mij iets verbied, en vind het waar, dan is dat verbod ook waar, dus geldt het voor mij... Nogmaals, het juk op je nemen staat voor trouwen... dus ik heb er niks tegen op verkering, mits jij sterk genoeg ben om het uit te kunnen maken, mits jij het aan kan om lange relatie te beindigen op dit punt!!!
Het spijt mij als ik niet in staat ben om dingen juist te omschrijven, ik bedoel het als goed...
Jannita
27 mei 2010 - 14:33
@ Isabella,
Twee gelovigen scheiden niet net zo goed.
Het geloof is het meest wezenlijke onderdeel van je bestaan. Wanneer een echtpaar op dat punt van elkaar verschilt, is er sprake van een heel wezenlijk verschil. De kans dat zo'n echtpaar scheidt is dus veel groter dan wanneer zij in het geloof overeenstemmen.
Jannita
27 mei 2010 - 14:27
@ Richard,
Klopt het dat jij hiermee in twijfel trekt dat God bestaat?
Isabella
27 mei 2010 - 13:25
"Majj" schreef
"Isabella" schreef
Als god liefde is, begrijp ik dit niet. Je bent verliefd, en bent op dat moment instaat om liefde te geven en te ontvangen, ongeacht je achtergrond. Dichter bij god kun je dan toch niet komen. Daar heeft de kerk dan weinig meer mee te maken. Ga voor de liefde die je voelt en dan ga je ook gelijk voor god.
Heb je naaste lief, dus ook de ongelovige
God heeft Zelf gezegd in Zijn woord: 'Trek geen juk aan met een ongelovige'! dit is niet dat God je pijn wilt doen, maar het is gebod uit liefde. Ook al begrijp je de strekking ervan niet helemaal. God wil daarmee dat je verdriet voorkomt. Hoe zal dat later gaan als je kinderen hoopt te krijgen.. En dan opvoeden? Is er niet een spreekwoord dat zegt: 2 geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen. Er komt altijd verdeeldheid in dat huwelijk. En dat wil God voorkomen. Een gebod/verbod uit liefde dus!
Maar 2gelovige scheiden ook net zo goed.(of durven dat niet, met alle gevolgen voor hun kinderen) Als je dan toch evenveel kans maakt op scheiden, dan maar gelukkig zijn voor het scheiden. Of hij of zei nou een gelovige is of niet.
Richard
26 mei 2010 - 20:49
Wellicht is het wel eens verstandig en leerzaam om je buiten je bekende wereld en gedachtengoed te begeven. De kans is groot dat je ouders gelovig zijn en dat zij jóu daarbij voor het gemak van jongs af aan hebben ingeprent dat hun eigen overtuiging ook de jouwe moest worden. Een kind kan zich hier niet tegen verweren, daar kinderhersenen zo zijn geärrangeerd dat ze zonder meer aannemen wat de ouders het zeggen ('die bes is giftig') en dus ben jij nu ook gelovig. Maar wat nou als je ouders het verkeerd hadden? Door nu wél iets met deze 'onkerkelijke' jongen aan te gaan begeef je je buiten het jouw bekende gebied. Wie weet wat je allemaal zult ontdekken? Zoals iemand ooit zij (en ik parafraseer): Why can't one just appreciate the sheer beauty of a garden, without having to wonder about the fairies that lie beneath it? Dit is slechts één van de vele manieren om naar het leven te kijken, en dit is slechts één van de vele manieren om naar het leven te kijken welke jouw (jullie) ouders jou (jullie) onthouden hebben door voor jullie uit te maken wat wel en niet te geloven. Wie weet wat deze 'onkerkelijke' jongen jou bij kan brengen, wie weet. En uiteindelijk, als wat je nú gelooft echt de waarheid is, dan loop je toch geen enkel gevaar?
Jannita
26 mei 2010 - 19:25
"SamSam" schreef
Gaat het er niet om dat je leeft als een goed mens? zoals De Heer dat bedoelt zou hebben? in plaats van in welk gebouw je dat geloof zou belijden? ik zou zeggen, als je echt van hem houdt, heeft maar een Iemand dat zo gestuurd toch? er zal een reden zijn dat je zo weg van hem bent toch? denk het wel;) ik denk dat Hij er wel een bedoeling mee zal hebben.
God heeft met alles in je leven Zijn bedoelingen, maar dat betekent niet dat je alles wat op je pad komt dan zomaar, zonder God om raad te vragen en de Bijbel te onderzoeken, mag 'aanpakken'. Ook als er een onkerkelijke jongen of meisje op je pad komt heeft God daar een doel mee, maar, met eerbied gesproken, zijn wij God niet om van te voren te kunnen weten wat het doel is. De mogelijkheid bestaat bijv. ook dat God je erdoor wil beproeven.
Zelfs al is de jongen kerkelijk, dan nog ben je verplicht het aan God voor te leggen. Elke keuze voor je leven, ook bijv. wat voor opleiding je gaat doen, moet aan God voor gelegd worden. Hij moet je Leidsman zijn; je bent slechts een mens, en volledig van God afhankelijk.
Ook gaat het er niet om dat je leeft als een goed mens, maar dat Jezus jouw zaligmaker is!
"Isabella" schreef
Als god liefde is, begrijp ik dit niet. Je bent verliefd, en bent op dat moment instaat om liefde te geven en te ontvangen, ongeacht je achtergrond. Dichter bij god kun je dan toch niet komen. Daar heeft de kerk dan weinig meer mee te maken. Ga voor de liefde die je voelt en dan ga je ook gelijk voor god.
Heb je naaste lief, dus ook de ongelovige
God heeft Zelf gezegd in Zijn woord: 'Trek geen juk aan met een ongelovige'! dit is niet dat God je pijn wilt doen, maar het is gebod uit liefde. Ook al begrijp je de strekking ervan niet helemaal. God wil daarmee dat je verdriet voorkomt. Hoe zal dat later gaan als je kinderen hoopt te krijgen.. En dan opvoeden? Is er niet een spreekwoord dat zegt: 2 geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen. Er komt altijd verdeeldheid in dat huwelijk. En dat wil God voorkomen. Een gebod/verbod uit liefde dus!
"SamSam" schreef
Gaat het er niet om dat je leeft als een goed mens? zoals De Heer dat bedoelt zou hebben? in plaats van in welk gebouw je dat geloof zou belijden? ik zou zeggen, als je echt van hem houdt, heeft maar een Iemand dat zo gestuurd toch? er zal een reden zijn dat je zo weg van hem bent toch? denk het wel;) ik denk dat Hij er wel een bedoeling mee zal hebben.
Dat je leeft als een goed mens.. En daarmee de hemel verdienen? Of bedoel je dat niet?
Was er maar een 'handleiding' hoe je hiermee het beste om kunt gaan, en wat er precies wel en niet kan/mag!
Sterkte!
(Ik maak nu zo ongeveer hetzelfde mee..)
Allereerst is dit een uiterst moeilijke zaak... Leg het voor aan God. En dan... God dmv Paulus heel duidelijk in de woorden "Trek niet het juk aan met een ongelovige". Dit is zijn gebod en jij weet ervan dus kan je nooit ontkennen dat je het niet wist. Uit dit gebod kunnen twee verschillende gevolgen komen en afhankelijk van wie jij bent weet jij wat je kiezen kunt. Gevolg 1: Je weet dat je niet verder kan zo, en besluit het uit te maken. Gevolg 2: Met het juk aannemen word trouwen bedoeld en niet verkering. Sta jij sterk genoeg om verkering na lange tijd uit te kunnen maken? Dit is niet noodzakelijk, want er is een kans dat er een wonder gebeurt... Welk van beide gevolgen je ook kiest doe het met God!!! Dan kun je ze allebei aan...
Ik besef dat ik dit zeer zakelijk omschreven heb. Het spijt me, maar het is gewoon even de beste manier die ik kan vinden om dit over te brengen...
Veel sterkte en succes
In God I Trust!!!
SamSam
25 mei 2010 - 18:05
Gaat het er niet om dat je leeft als een goed mens? zoals De Heer dat bedoelt zou hebben? in plaats van in welk gebouw je dat geloof zou belijden? ik zou zeggen, als je echt van hem houdt, heeft maar een Iemand dat zo gestuurd toch? er zal een reden zijn dat je zo weg van hem bent toch? denk het wel;) ik denk dat Hij er wel een bedoeling mee zal hebben.
Isabella
25 mei 2010 - 17:55
Als god liefde is, begrijp ik dit niet. Je bent verliefd, en bent op dat moment instaat om liefde te geven en te ontvangen, ongeacht je achtergrond. Dichter bij god kun je dan toch niet komen. Daar heeft de kerk dan weinig meer mee te maken. Ga voor de liefde die je voelt en dan ga je ook gelijk voor god.
Heb je naaste lief, dus ook de ongelovige
Aaltjuh
25 mei 2010 - 17:33
"Loro" schreef
Doe gewoon waar je zin in hebt! Ik heb zelf ook verkering met een vriend die niet 'uit onze kerk' is, en het maakt echt niks uit. Sterker nog, door hem heb ik me gerealiseerd wat een poppenkast de kerk eigenlijk is. Ik ga nu niet meer naar de kerk en voel me een stuk beter!
Poppenkast?
Al jouw gevoelens en ideeën ten spijt zal ik dit zeggen:
De kerk is door God zelf ingesteld!
Dus met eerbied gesproken noem je God ook poppenkast!
"Loro" schreef
Doe gewoon waar je zin in hebt! Ik heb zelf ook verkering met een vriend die niet 'uit onze kerk' is, en het maakt echt niks uit. Sterker nog, door hem heb ik me gerealiseerd wat een poppenkast de kerk eigenlijk is. Ik ga nu niet meer naar de kerk en voel me een stuk beter!
Je gaat niet meer naar de kerk en daar voel je je beter bij? dat vind ik erg triest.
zonnebloem
25 mei 2010 - 15:12
"Loro" schreef
Doe gewoon waar je zin in hebt! Ik heb zelf ook verkering met een vriend die niet 'uit onze kerk' is, en het maakt echt niks uit. Sterker nog, door hem heb ik me gerealiseerd wat een poppenkast de kerk eigenlijk is. Ik ga nu niet meer naar de kerk en voel me een stuk beter!
Sorry hoor Loro, maar je noemt de kerk geen poppenkast! Je weet niet wat je zegt. Het is jammer dat je vindt dat hij jouw ´ogen geopend´ heeft, en dat jij zíjn ogen niet geopend hebt! Het gaat er in het leven niet alleen om hoe je je voelt, en wat jij denkt dat beter is.
Bezint eer je begint!
Doe gewoon waar je zin in hebt! Ik heb zelf ook verkering met een vriend die niet 'uit onze kerk' is, en het maakt echt niks uit. Sterker nog, door hem heb ik me gerealiseerd wat een poppenkast de kerk eigenlijk is. Ik ga nu niet meer naar de kerk en voel me een stuk beter!
"Ikke" schreef
Als je maar heel duidelijke afspraken maakt, ook over de opvoeding van eventuele kinderen, dan is het best mogelijk. Maar je moet er van tevoren wel goed over praten.
Nee dit is niet mogelijk! Je mag niet met een ongelovige trouwen!
Als je maar heel duidelijke afspraken maakt, ook over de opvoeding van eventuele kinderen, dan is het best mogelijk. Maar je moet er van tevoren wel goed over praten.
Marielle34
14 mei 2010 - 06:24
Volgens mij is hier veel gebed voor nodig!!! Overigens wel een heel goed antwoord. Goed beschreven enzovoorts. Want het is ook zo: wat is er mooier als een vriend door jou in de kerk komt? Maar natuurlijk moet hij het niet om jou gaan doen... Als hij het alleen om jou doet en het hem voor de rest niet zoveel interesseert, dan is het vooral heel erg jammer. Maar er staat in de BIJBEL: trek geen ongelijk juk aan met een ongelovige!! Ik hoop dat hij mag gaan geloven in Vader, Zoon en Heilige Geest!! Dan ben je het beste af! Sterkte!!
Joanne
12 mei 2010 - 15:10
@ Inez
dat bijbelgedeelte wat jij aanhaald is denk ik niet van toepassing op deze situatie. Paulus schrijft hierover de mensen die al getrouwd zijn. En die dus bijvoorbeeld na hun huwelijk tot geloof zijn gekomen en hun man/vrouw niet gelooft. in zó'n situatie moet je niet gaan scheiden. maar als jij nog niet getrouwd bent mag je geen juk aangaan met een ongelovige.
vat dit aljeblieft niet op als dat ik jou wil veroordelen ofzo.ik wilde alleen even reageren op het bijbelgedeelte wat jij aanhaald!
"Inez" schreef
Het eerste wat mij na het lezen van dit artikel te binnen schoot was de moeder van Augustinus keer op keer en oprecht bad voor haar ongelovige en zondige zoon. Zij geloofde er zeker in dat God haar zoon kon bekeren. Ik heb iemand leren kennen die ongelovig is, waar ik een relatie mee heb gekregen. Die niet alleen voor mij naar de kerk gaat, maar er zelf ook geïnteresseerd in is. Wil ik dan evangeliseren? Nee, zo zou je het niet kunnen noemen. Ik gelóof erin dat God hem kan bekeren. Moet ik dan gaan twijfelen over het kunnen van God? Hij zegt Zelf, dat als je in je relatie samen met Hem gaat, het volgende, in 1 Korinthe 7:12-14: 'Maar den anderen zeg ik, niet de Heer: In dien eenige broeder eene ongeloovige vrouw heeft, en deze tevreden is bij hem te wonen, dat hij haar niet verlate; Want de ongelovige man is geheiligd door de vrouw, en de ongeloovige vrouw is geheiligd door den man; want anders waren uwe kinderen onrein maar nu zijn zij heilig.' Sta je mét God niet sterk?!
Ik snap je helemaal. Maar waarom staat er dan in de Bijbel: trek geen juk aan met een ongelovige? Die tekst kan ik dan niet helemaal goed plaatsen..!!
@Anoniem: Maar je vriend kan toch zelf beslissen waar hij naar de kerk gaat? Dat doen zijn ouders toch niet voor hem? Of is je vriend nog geen 18jr.?
@Anoniem: Je vriend kan toch zelf beslissen waar hij naar de kerk gaat? Dat beslissen zijn ouders toch niet voor hem? Of is je vriend nog geen 18?
Het eerste wat mij na het lezen van dit artikel te binnen schoot was de moeder van Augustinus keer op keer en oprecht bad voor haar ongelovige en zondige zoon. Zij geloofde er zeker in dat God haar zoon kon bekeren. Ik heb iemand leren kennen die ongelovig is, waar ik een relatie mee heb gekregen. Die niet alleen voor mij naar de kerk gaat, maar er zelf ook geïnteresseerd in is. Wil ik dan evangeliseren? Nee, zo zou je het niet kunnen noemen. Ik gelóof erin dat God hem kan bekeren. Moet ik dan gaan twijfelen over het kunnen van God? Hij zegt Zelf, dat als je in je relatie samen met Hem gaat, het volgende, in 1 Korinthe 7:12-14: 'Maar den anderen zeg ik, niet de Heer: In dien eenige broeder eene ongeloovige vrouw heeft, en deze tevreden is bij hem te wonen, dat hij haar niet verlate; Want de ongelovige man is geheiligd door de vrouw, en de ongeloovige vrouw is geheiligd door den man; want anders waren uwe kinderen onrein maar nu zijn zij heilig.' Sta je mét God niet sterk?!
Het eerste wat mij na het lezen van dit artikel te binnen schoot was de moeder van Augustinus die keer op keer en oprecht bad voor haar ongelovige en zondige zoon. Zij geloofde er zeker in dat God haar zoon kon bekeren. Ik heb iemand leren kennen die ongelovig is, waar ik een relatie mee heb gekregen. Die niet alleen voor mij naar de kerk gaat, maar er zelf ook geïnteresseerd in is. Wil ik dan evangeliseren? Nee, zo zou je het niet kunnen noemen. Ik gelóof erin dat God hem kan bekeren. Moet ik dan gaan twijfelen over het kunnen van God? Hij zegt Zelf, dat als je in je relatie samen met Hem gaat, het volgende, in 1 Korinthe 7:12-14: 'Maar den anderen zeg ik, niet de Heer: In dien eenige broeder eene ongeloovige vrouw heeft, en deze tevreden is bij hem te wonen, dat hij haar niet verlate; En eene vrouw, die een ongeloovigen man heeft, en hij tevreden is bij haar te wonen dat zij hem niet verlate. Want de ongelovige man is geheiligd door de vrouw, en de ongeloovige vrouw is geheiligd door den man; want anders waren uwe kinderen onrein maar nu zijn zij heilig.' Sta je mét God niet sterk?!
Trijntje
12 mei 2010 - 11:42
"anoniem" schreef
Maar wat als je vriend wel gelooft, maar van zn ouders naar de Roomse kerk moet, en mijn ouders hem nog niet accepteren?
Wil hij zelf niet naar een RK dan? Dan kan hij toch gewoon naar een andere kerk gaan, één waar hij zich wel goed bij voelt?
Het gaat wat mij betreft om oprecht geloof in God, Jezus en de Heilige Geest. Niet om wat zijn of jouw ouders doen en vinden.
anoniem
11 mei 2010 - 17:57
Maar wat als je vriend wel gelooft, maar van zn ouders naar de Roomse kerk moet, en mijn ouders hem nog niet accepteren?
OranjeBarret
11 mei 2010 - 08:18
goed antwoord
mooi!!maar is wel n heel lastig en pijnlijk "pakket"..(maak nu ok van digtbij mee)