Vrienden

Een tijd geleden ging ik weinig weg. Ik verlangde er meer naar om de Bijbel te onderzoeken en goede boeken te lezen. Het gevolg was dat ik best eenzaam was. Nu onderhoud ik meer sociale contacten en zoek samen met anderen verantwoorde ontspanning. En toch! Ik houd er een knagend geweten aan over. Ik kan toch niet God en de wereld beide dienen? Ook moet ik mijn tijd toch uitkopen?

Het gemakkelijkste antwoord zou natuurlijk zijn: Wat je nu doet, is wel goed. Maar ik vrees dat je knagend geweten daarmee niet tot rust komt. Wat dan?
Ga voor jezelf eens eerlijk na wat het verschil is tussen een tijd geleden en nu. Waarom las je toen meer in Gods Woord en goede boeken? Doe je dat nu misschien minder? Is het verlangen er niet meer zo? Dat zou geen goed teken zijn!

Verder mag je jezelf best kritisch afvragen of je ontspanning inderdaad verantwoord is. Ons hart trekt zo naar de zonde dat we iets al snel verantwoord vinden, ook als het ons van de Heere aftrekt. Velen vinden het niet onverantwoord om films te kijken waar tegen Gods geboden wordt gezondigd. Je mag toch ontspannen! Zo kunnen we argumenten zoeken om een lege tijds­besteding verantwoord te vinden. Ik zeg niet dat jij zo leeft, maar wil je deze vraag wel voorleggen.

Nog iets. Als je in de Bijbel naar het woord vriend zoekt, kom je erachter dat vriendschap Bijbels is. Jonathan en Husaï waren Davids vrienden, Job had vrienden en de Heere Jezus sprak gelijkenissen uit waarin vrienden voorkomen (Lukas 11:5-8; 15:1-10). Alleen, de Bijbel spreekt ook over vrienden die ons aftrekken van de Heere en Zijn dienst; denk maar aan Hira, de vriend van Juda (Gen. 38:1). Die vriendschap was het begin van een zondige weg.

Hoeveel vrienden zijn er die best samen met je lol willen hebben, maar die er niet over piekeren om samen op een doordeweekse avond naar de kerk te gaan? Zijn dat echte vrienden?

Weet je, het is een groot geschenk als je vrienden krijgt die trouw zijn (Spr. 17:17). Het is een heel groot geschenk als je vrienden krijgt die de Heere vrezen. Dan strijdt vriendschap niet met het onderzoeken van Gods Woord, maar wordt dat juist door die vriendschap versterkt.
En het allergrootste is als de Bruid in het Hooglied mag uitroepen: Zulk een is mijn Liefste, ja, zulk een is mijn Vriend (Hoogl. 5:16).

tekst Ds. J.M.D. de Heer