Menens: Ik lijk vromer dan ik ben

Nieuws   22 mrt. 2017 | tekst ds. M. van Reenen, beeld ANP
ANP-49264767

Ik voel me huichelachtig als ik naar een jongerenavond of een avond rond een Bijbels thema ga. Het lijkt dan alsof ik heel vroom ben, terwijl ik God soms juist vergeet en twijfel over veel dingen.

Je stelt een goede, eerlijke vraag. En herkenbaar. Hoe moet een predikant zich wel niet voelen? Iedere zondag wacht de gemeente op een preek, catechisatie, Bijbelkring, ouderenmiddag, een meditatie voor een (kerk)blad en ga zo maar door. Steeds wordt er een geestelijk woord verwacht.

Is een dominee altijd in de juiste geestelijke stemming? Was dat maar waar. Hij kan zich óók wel eens huichelachtig voelen, hij hoort zichzelf wel eens praten. En tóch mag hij niet zwijgen. Ook een dominee moet klagen over zichzelf en zijn ongelovige hart. Waarom vertel ik je dit? Om je te laten zien, dat wegblijven niet de oplossing is. Wat dan wél? Twee dingen.
Het eerste wil ik duidelijk maken met een voorbeeld. Een zieke man komt bij de dokter. Vorige week is hij ook al geweest. En de week daarvoor. Want steeds zei de dokter: „Het ziet er niet goed uit, ik wil je nóg een keer zien”.

Maar deze keer vindt de man het genoeg geweest. Hij zegt: „Dokter, ik voel me zo’n gezondheidsfreak, door steeds bij u te komen”. Is dat gevoel terecht? Dat zou wél zo zijn, als hij steeds naar de dokter ging om aan iedereen te laten zien hoe goed hij wel aan zijn gezondheid dacht. Maar níét als hij het doet omdat hij gelooft wat de dokter zegt, namelijk dat hij een ernstig probleem heeft. En dát is ook de juiste houding om naar zulke avonden te gaan.

Je moet niet gaan om jezelf een goed gevoel te geven, maar omdat je juist géén goed gevoel over jezelf hebt. Wij zijn geestelijk ziek, doodziek – dan moet je in een geestelijk ziekenhuis zijn. De kerk, een bijeenkomst rondom Gods Woord. 

Dat geeft vanzelf mijn tweede punt. Je hoeft niet alles al te hebben om naar zo’n bijeenkomst te gaan. Je moet willen ontvangen. Jij noemt iets van je gebreken. Je vergeet God; dan moet je aan Hem herinnerd worden. Je twijfelt; dan moet je gewezen worden op de vastheid van Hem. „Hongerigen heeft Hij met goederen vervuld, maar rijken heeft Hij ledig weggezonden.”

Daarom hoop ik dat je wilt luisteren juist naar dát woord –in de kerk of op een jongerenavond– waarin je eerlijk de waarheid gezegd wordt over jezelf. Maar waar je ook de weg gewezen wordt naar Hem Die met zondaren raad weet.

Terug naar Uitgelicht: Menens, antwoord op jouw vragen