"Als je niet wordt vervolgd, spreek je te weinig over Jezus"

Puntuit   07 aug. 2017 | tekst Jan-Kees Karels, beeld Pixabay
abdulrasheed-480909_1920

Jezus was voor hem „een mix van Superman en de kerstman.” Totdat Mike Gore in contact kwam met vervolgde christenen, wat hem grondig veranderde. Deze week is de directeur van Open Doors Australië te gast in Nederland.

Mike Gore (36) sprak deze week in het christelijk confentiecentrum De Betteld in Zelhem over zijn werk voor vervolgde christenen. Gore werkt zo’n acht jaar voor Open Doors, sinds 2015 als directeur. Daarvoor was hij werkzaam in de christelijke muziekwereld.

Het contact met vervolgde christenen heeft zijn leven diepgaand veranderd, zegt Gore. „Door hen leerde ik Jezus kennen zoals de Bijbel over Hem schrijft. Ik ontmoette mensen die alles hadden verloren en nog steeds in staat waren te vertrouwen. Ik vond de ware Jezus in de Bijbel en realiseerde me dat mijn eerdere beeld van Hem gevormd was geweest door de cultuur – een Jezus Die mooie spullen geeft.”

Gore vertelt over een broeder die hij in Irak ontmoette. „Hij was steenrijk, een multimiljonair met kilometers land. Door de oorlog met Islamitische Staat verloor hij alles. Nu sliep hij in een vluchtelingenkamp, maar zei: Ik ben nooit dichter bij God gekomen dan in deze tijd. Mike; houdt men in het Westen niet meer van het leven dan van Jezus? Is men wel bereid voor Hem te sterven?”

Gore vraagt zich af wat een groter gevaar voor het geloof is: de iPhone of IS. „IS drijft mensen naar God toe, de iPhone houdt mensen van God af. Christen-zijn in het rijke Westen, ook in Australië, is veel moeilijker dan in Irak en Syrië. Het voortdurende vertrouwen op technologie, de continue behoefte om online te zijn, vormt een grote bedreiging voor westerse christenen.”

Als je niet wordt vervolgd, houd je Jezus waarschijnlijk te stil in je leven, zegt u.

„In de Bijbel lees ik dat vervolging de motor is van de Geest. Zonder dat kun je Jezus niet volgen. Als ik kijk naar de manier waarop christenen in de vervolgde kerk hun geloof beleven, en ik zou dat in mijn leven ook gaan doen, beloof ik je dat dit niet wordt geaccepteerd door je omgeving. Mensen richten zich tegen je, zeggen dat je gek bent. Een bewijs dat je in Jezus gelooft, is dat je deelt in Zijn schande. Zijn we bereid werkelijk de confrontatie aan te gaan en door muren heen te breken?”

Hoe kan Open Doors vervolging bestrijden, als dit het keurmerk is van een echt christen?

„Open Doors bestrijdt geen vervolging. We kunnen deze niet stoppen. Wat we willen, is broeders en zusters die vervolgd worden steunen, zodat ze kunnen volharden. We helpen mensen, bemoedigen hen, bidden voor hen. We verschaffen middelen aan lokale kerken. Maar vervolging als zodanig kun je niet wegnemen: ze is Bijbels, voor de volle 100 procent.”

Op welke manier bent u zelf vervolgd?

„Ik ben niet zozeer om mijn geloof vervolgd, maar heb veel racisme meegemaakt. Ik ben geboren in India en werd als baby geadopteerd. Ik groeide op in een blank, christelijk gezin – een fantastische familie. Maar in het gedeelte van Sydney waar ik woonde, was ik de enige zwarte jongen op school. Daar heb ik veel racisme ondervonden.”

Moet een christen weerstand opzoeken, of mag het in zijn leven ook rustig zijn?

„Als je als christen geen vorm van vervolging in je leven ervaart, spreek je te weinig over Jezus. Christenen in het Westen leven alsof Jezus tijdens hun leven niet terugkomt. Maar als je zou weten dat Jezus binnen tien dagen terugkomt, wat zou er dan wel niet veranderen?

Precies dát zie ik dagelijks terug bij de vervolgde kerk: ze leven alsof Jezus tijdens hun leven nog terugkomt. En het verandert alles: ze willen Hem met anderen delen. Een christen uit Eritrea zei eens tegen mij: Mijn Jezus Christus is het medicijn voor de wereld, en Hij moet gedeeld worden met anderen. Wat een mooi getuigenis.”


Dit bericht is onderdeel van het Thema Dossier "Themadossier: Jong en vervolging"

Bekijk het dossier    
Terug naar nieuwsoverzicht geloof

Daniel Van den Eede

18 januari 2019

Zie mijn commentaar op dit artikel op mijn blog: http://www.bloggen.be/lachairoi/