Beperkt het terras op

Puntuit   02 jun. 2020 | tekst Alicia de Weert, beeld ANP
ANP-412938872

De verstandelijk beperkte horecaman die ons net na de klok van 12 uur bedient, lijkt alle verloren tijd van de afgelopen maanden in te willen halen. Hij vliegt heen en weer met kopjes koffie en ruimt ondertussen in sneltreinvaart de tafel af.

Het is tweede pinksterdag, zeven minuten nadat de Nederlandse horeca de deuren heeft opengeslingerd. Met mijn familie zit ik op het terras van de Brownies & Downies in de buurt van Schiphol. Een restaurant waar verstandelijk beperkte mensen aan het werk zijn. De tent is van een vriend van mijn vader en wij willen hem een hart onder de riem steken nu hij zijn deuren weer mag openen.

Het personeel moet na maanden dicht te zijn geweest weer wennen aan het nieuwe normaal, zo lijkt het. Ik krijg bestek zonder lepel.

Zelf vind ik het ook wel een beetje spannend, na maanden mag ik weer op een terras zitten.

Voor het personeel is het nog veel spannender. Een van de beperkte obers vertelt mij met een stralende lach dat hij vannacht van de spanning geen oog dicht heeft gedaan.

Ondertussen wordt er op de achtergrond gefilmd door de lokale zender. Wat wel te verwachten was op 1 juni om 12 uur, de pers is overal als de kippen bij. Ongestoord eten zit er niet bij.

Zou ik vannacht ook een slapeloze nacht hebben omdat ik woensdag weer naar school moet? Dan hoop ik wel dat ik net zo vrolijk lach als de beperkte horecaober met zijn slapeloze nacht.


De vwo-scholier Alicia de Weert (16) loopt stage bij Puntuit en schrijft elke dinsdag een column.

 


Dit bericht is onderdeel van het Thema Dossier "Schrijfsels van Alicia"

Bekijk het dossier    
Terug naar nieuwsoverzicht binnenland