Bijbaantjes #2: Annerinda heeft eer van haar werk

Puntuit   20 jun. 2019 | tekst Henrieke Koster, beeld RD
Annerinda Hardenbol

De zomer komt eraan. Tijd om een extra zakcentje te verdienen, denken veel scholieren en studenten. Wat kun je doen om je vakantie nuttig te besteden en tegelijk wat bij te verdienen? Drie meiden vertellen over hun bijbaantje in de zorg. Deel 2.

Wie?

„Mijn naam is Annerinda Hardenbol, ik kom uit Nieuw-Lekkerland en ik ben 16 jaar oud. Ik volg de opleiding tot onderwijsassistent aan het Hoornbeeck College in Rotterdam.”

Bijbaantje?

„Ik werk bij de huishoudelijke dienst in het verpleegtehuis Salem in Ridderkerk. Tijdens de vorige zomervakantie zocht ik naar een bijbaantje. Twee tantes van mij werken bij Salem en mijn oma doet er vrijwilligerswerk. Mijn tante vertelde dat er een vacature was voor de huishoudelijke dienst. Ik mocht een dagje meelopen, kreeg vakantiewerk en werd uiteindelijk voor de zaterdag aangenomen. In de vakanties werk ik meestal drie tot vier dagen. Buiten de vakanties om werk ik om de week op zaterdag. De zaterdagen bij Salem beginnen meestal om halfacht. Als eerste maak ik de huiskamer van de bewoners schoon. Daarna is de kamer waar de verpleging samenkomt aan de beurt. Vervolgens maak ik de wc’s van het personeel schoon en haal ik schone doeken in de linnenkamer. Om kwart voor tien begin ik met de kamers van de bewoners. Dat doe ik tot de pauze van elf uur. Daarna ga ik weer verder, totdat ik om kwart over twaalf lunchpauze heb. Om één uur maak ik de woonkamer van de bewoners opnieuw schoon, omdat ze daar samen gegeten hebben. Ten slotte is het tijd voor de wc’s van de bewoners en het stofwissen van de gangen en dan is de dag alweer voorbij.”

Leuk?

„Ik vind het fijn om contact met de bewoners te hebben. Soms zitten bewoners nog in hun kamer terwijl ik schoonmaak. Dan maken we gezellig een praatje. Laatst vroeg een man of ik nog op school zat. Ik vertelde dat ik een opleiding tot onderwijsassistent volg. Hij vertelde enthousiast dat hij vroeger ook meester was. Eens had hij een kind straf gegeven, maar hij was vergeten om het uit de hoek te halen, zodat het de hele middag in de hoek had gestaan. De man moest er erg om lachen, het was een mooie herinnering uit de oude doos. Met de collega’s onderling is het ook gezellig. Ik werk niet alleen met ouderen, maar ook met meiden van mijn leeftijd. Soms zijn de wc’s die je aantreft om te gillen, dus je hebt wel eer van je werk.”

Terug naar nieuwsoverzicht binnenland