Colinda en Esmee helpen in de wijk

Puntuit   21 sep. 2018 | tekst Arien van Ginkel, beeld Dirk-Jan Gjeltema
wijkleerbedrijf-5
wijkleerbedrijf-3

Met een sierlijke zwaai vertrekt Hoornbeeckstudent Colinda den Braber (16) met haar scooter van het wijkleerbedrijf in Goes. Op naar mevrouw Van Wel op nummer 98. Om de hond van haar cliŽnt uit te laten.

Ze parkeert haar scooter voor de deur, zet de helm af en loopt via de zijdeur naar binnen. Mevrouw Van Wel staat, nog in haar badjas, te wachten. „De thuiszorg moet nog komen.” Colinda krijgt de groene halsband in haar handen gedrukt. „Succes.”

„Deze vrouw heeft een nieuwe heup gekregen”, legt de eerstejaarsstudent dienstverlening niveau 2 aan het Hoornbeeck College in Goes uit. Donderdag opende het wijkleerbedrijf  in Goes officieel de deuren (zie ”Wijkleerbedrijf gat in de markt”). Colinda is een van de eerste studenten die bij dit bedrijf stage lopen om mensen in de buurt een handje te helpen.

Het hondje Puk dribbelt voor haar uit. „Ik doe dit graag voor deze mevrouw, want ik vind het leuk om mensen te helpen”, vertelt Colinda. „Dat zit in de familie, denk ik. Mijn zus werkt in de zorg.”

Puk zet zijn achterpoten uit elkaar. „Midden op straat, hé”, roept Colinda verontwaardigd. Uit haar jaszak trekt ze een plastic zak en ze ruimt de drol op. De hond deed het 3 meter van een honden­halte vandaan. Het zakje verdwijnt in de vuilnisbak.

Een kwartier later stapt Colinda weer bij mevrouw Van Wel naar binnen. „Als-ie het weer gedaan heeft, is het goed”, vindt die. Ze is blij met de uitlaatstudenten. „Ze benne altijd vriendelijk en doen ook nog wat mensenkennis op, hé. Dat vind ik belangrijk. En ik ben ermee geholpen.”

Koffiedrinken

Colinda’s klasgenoot Esmee Boone gaat bij mevrouw Kraaisteker op de koffie. De oude vrouw woont sinds 25 jaar in een appartement van Gasthuis Ter Weel. „U bent 97, toch?” wil Esmee weten. „Zevenennegentig­eneenhalf”, knipoogt mevrouw.

Esmee wil na haar opleiding activiteiten­begeleider voor senioren worden. „Zo kan ik mensen wat vrolijker maken”, zei ze voordat ze de seniorenflat binnenstapte. De komende acht weken bezoekt ze iedere donderdag van 10.00 tot 12.00 mevrouw Kraaisteker. Die is daar blij mee. „Als er iemand langskomt, breekt dat de dag een beetje.” De oude vrouw kletst honderduit. Op haar iPhone toont ze een filmpje van haar kleindochter die haar bedankt voor het kuikentje dat ze heeft gebreid. Dan vertelt ze Esmee dat een ander kleinkind vroeg of ze een rode kat wilde naaien. „Ik heb nog nooit een rode kat gezien, maar vooruit”, grapt ze. Esmee knikt als Kraaisteker de foto op haar telefoon laat zien. „Hij is echt heel leuk geworden.”

„Is uw rollator al gemaakt?” vraagt Esmee. Vorige week deed ze boodschappen voor mevrouw Kraaisteker, omdat die de deur niet uit kon. „Het was mijn rolstoel”, legt Kraaisteker uit. „En helaas, die heeft nog steeds een lekke band.” Esmee luistert rustig, glimlacht en kijkt vriendelijk. De oude mevrouw vindt haar aardig. „Ze is pas één keer geweest, maar ik ben toch al een beetje gewend.”

„Wijkleerbedrijf gat in de markt”

Het wijkleerbedrijf Goes-Oost is een project van het Hoornbeeck College in Goes. De zelfstandige stichting draait sinds het begin van het schooljaar. Vijftien cliënten maken inmiddels gebruik van de diensten van de studenten.

Opleidingsmanager van de sector welzijn van het Hoornbeeck Johnny Lukasse wil het wijkleerbedrijf uitbreiden. „Nu zijn het vooral studenten dienstverlening niveau 2 die actief zijn in de wijk. Ze laten de hond uit, lappen de ramen en drinken koffie met senioren. Kleine dingetjes waar de thuiszorg niet aan toekomt. In de toekomst willen we studenten welzijn niveau 3 en 4 inzetten in het wijkcentrum 400 meter van onze school. Daar kunnen we hen activiteiten laten organiseren: bingo, biljarten, noem maar op.”

„Een gat in de markt”, noemt coördinator Janneke de Kok het wijkleerbedrijf van het Hoornbeeck College in Goes. Dit omdat ouderen minder snel hulp krijgen ten opzichte van een aantal jaren geleden. En studenten dienstverlening zitten te springen om een stageplaats.

„De wijk waarin onze school staat, is vergrijsd”, stelt De Kok. „Regelmatig zie ik oude mensjes stuntelend met hun rollator de straat oversteken. Terwijl ik zo twintig leerlingen ken die zo’n oudere kunnen helpen. De leerlingen doen op die manier relevante werkervaring op en de ouderen zijn geholpen. Dat is toch fantastisch?”

Het wijkleerbedrijf van het Hoornbeeck in Goes is niet enig in zijn soort. Zo is in dezelfde stad het ROC Scalda actief met wijkleerbedrijf Wel-Zo Actief. In Rotterdam heeft het Hoornbeeck het wijkleerbedrijf Hoornbeeck Helpt en in Gouda sloegen het Burennetwerk Gouda en de lokale Hoornbeeckvestiging de handen ineen.

Terug naar nieuwsoverzicht binnenland