Willem Pos nu op-en-top papa

Oud-voorzitter SGP-jongeren blikt terug

WillemPos_WOENS_DSF4696

In een paar weken tijd veranderde Willem Pos van een studentikoze leider in een burgerlijke vader. Hoe kijkt hij terug op zijn tijd als voorzitter van SGP-jongeren?

Een colbertje aan, gespschoenen aan de voeten, aktetas in de hand. Zo komt de 25-jarige Willem Pos op een koude novembermiddag door de draaideur van het ministerie van Financiën in Den Haag. Op naar vrouw en kind, in Benthuizen.

Je bent ”beleidsadviseur uitvoeringsorganisaties”. Wat doe je in jip-en-janneketaal?

„Ambtenaren in de top van het ministerie hebben regelmatig vergaderingen met uitvoerende organisaties, bijvoorbeeld de douane. Voorafgaand aan zo’n overleg geef ik advies. Over welke onderwerpen ze het beste vragen kunnen stellen. Of welke punten in een bepaald rapport ze moeten bespreken.

Als dit interview in de krant staat, ben ik daar overigens mee gestopt. Ik werk per 1 december voor de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, de NVWA.”

Wat ga je daar doen?

„Ik word de rechterhand van een van de directeuren.”

Een stapje omhoog?

„Stiekem wel. Het is vooral leuker. Mijn rol is daar vrijer dan bij het ministerie, en ik heb er al eens stagegelopen. Je bent daar met concretere zaken bezig. Met het stukje vlees dat in de supermarkt ligt. Dat komt dichterbij en dat spreekt me aan.”

Je hebt politicologie gestudeerd. Werk je niet liever in de politiek?

„De NVWA is een overheidsinstantie, dus dan heb je ook met politiek te maken. Ik werk uiteindelijk voor Carola Schouten, minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Daarnaast blijf ik actief bij de SGP, als voorzitter van de afdeling in Alphen aan den Rijn.”

Wanneer begon jouw interesse voor politiek?

„Aan het begin van de studie werd naar mijn eerste politieke herinnering gevraagd. Dat was de moord op Pim Fortuyn. Ik was toen acht en begreep natuurlijk niets van wat er precies speelde, maar voelde wel aan: hier gebeurt iets groots. Mijn opa, een trouw SGP-stemmer, zei zelfs te overwegen om op Fortuyn te stemmen.

Vanaf het kabinet-Rutte 1, toen de SGP onofficieel meeregeerde, ben ik de politiek op de voet gaan volgen.”

Op je zestiende sloot je je aan bij SGP-jongeren. Waarom die partij?

„Omdat zij van het juiste mensbeeld uitgaan. Namelijk dat we elkaar de hersens zouden inslaan als we niet door iets of Iemand tegengehouden worden. Daar vloeien politieke standpunten uit voort waar ik het mee eens ben. Bijvoorbeeld dat je moet investeren in veiligheid. Andere partijen gaan gelukkig ook weer inzien dat defensie belangrijk is.”

In 2016 werd je voorzitter. Hoe kwam dat zo?

„Vijf maanden daarvoor ging ik in het bestuur. Toen de plek van voorzitter vrijkwam, zei iedereen: Waarom solliciteer jij niet? Dat heb ik toen maar gedaan. Met succes.”

„Ik kon ook ontzettend genieten van een bijeenkomst in een zaaltje in Staphorst”

Spijt van?

„Absoluut niet. Het is een ontzettend leuke functie. Je spreekt grote namen. Tot Mark Rutte aan toe. Maar ik kon ook ontzettend genieten van een bijeenkomst in een zaaltje in Staphorst.”

Wat ging goed onder jouw bewind?

„We hadden aan het begin van mijn periode bijvoorbeeld als doelstelling dat we vier keer per jaar in de grote, landelijke media wilden zijn. Op den duur lukte dat maandelijks.”

Waar heb je spijt van?

„Spijt van, nee, maar het gedoe naar aanleiding van de Nashvilleverklaring was niet leuk. Ik heb die zelf niet ondertekend, maar op Twitter sprak ik er mijn steun voor uit. En de naam van Kees van der Staaij stond eronder. Daardoor werd de SGP weggezet als antihomopartij. Dus moet je daarna gaan uitleggen wat we bedoelden. Het was ook niet handig dat die verklaring zaterdag in de krant verscheen. De dag erna konden wij geen reactie geven, dus stonden we direct 10-0 achter.”

Heeft het voorzitterschap je als persoon veranderd?

„Enigszins. Ik trek me er niet meer zoveel van aan wat anderen van me vinden. Dat moet ook wel als je bijvoorbeeld voor een zaal Jonge Democraten, D66-jongeren, moet vertellen hoe je denkt over de scheiding van kerk en staat. Dan weet je: hier is niemand het met mij eens. Door dat soort dingen heb ik een dikkere huid gekregen.”

Moest je afkicken toen je acht maanden geleden de voorzittershamer neerlegde?

„Door de komst van ons zoontje ging dat eigenlijk heel snel en makkelijk. Hij werd anderhalve week na mijn afscheid bij SGPJ geboren. Dat was de grootste verandering in mijn leven.

Trouwen met Cornelieke was groot, maar een kind krijgen is groter. Ineens is er iemand die helemaal afhankelijk van je is. En hij is zó lief. Dan kom ik thuis uit m’n werk, draait-ie zich vanuit de kinderstoel naar me toe en begint breeduit te lachen. Dan voel je je op-en-top papa.”

Ben je burgerlijk geworden?

„Ontzettend. Ik wist niet dat het zo snel ging. Bij SGP-jongeren maakten we het ’s nachts nog weleens heel laat en dan sliep je uit. Sinds ik werk, sta ik elke ochtend vroeg op en probeer tijdig naar bed te gaan. Als ik ’s avonds uit mijn werk kom, staat het eten klaar, of ga ik het zelf koken. En daarna met de krant voor de houtkachel. Heerlijk.”

Stofzuigen of de badkamer schrobben?

„Stofzuigen. Dat ‘moet’ van Kees van der Staaij. En de badkamer doe ik toch niet goed genoeg. Stofzuigen misschien ook wel niet, maar dat is wel leuker.” 

 


Deze special is onderdeel van het Thema Dossier "Themadossier: Verkiezingen en politiek"

Bekijk het dossier    

TW

7 december 2019

Super artikel en ook hele leuke vlog Caroline!:pray: