Column: Vriend Ún vijand van de zon

Puntuit   23 jul. 2018 | tekst Colinda Dek, beeld Pixabay
woman-591576_1920

De zon is mijn grootste vriend. Tenminste, ik dacht dat ik. De laatste week is hij in een aartsvijand veranderd. En dat omdat hij tÚ goed werk levert.

Ik ben geen fan van de winter. Het enige positieve puntje is dat ik mezelf dan onbeperkt in zwarte kleding kan hullen. Zodra de thermometer in de twintig graden komt, smelt mijn depressieve winterhumeur als sneeuw voor de zon. Eindelijk, zomer, denk je dan. Maar dan komt er regen.

Nu heb ik het weer waar ik zo naar verlangde,; warmte en geen regen. Aan de consequenties voor de natuur en de mensen dacht ik niet. De eerste paar dagen waren dan ook leuk. Maar hoe langer de warmte duurt, hoe meer ik mezelf voor het hoofd wil slaan.

Buiten lopen de zwetende lijven rond met blikken die genoeg zeggen. Nu is het geen koud, nat ‘hondenweer’, maar ondragelijke hitte. Er is zelfs een weeralarm voor, de beruchte Code Oranje. En dan te bedenken dat in veel landen deze hoge temperaturen normaal zijn.

Warme is gevaarlijk. Bosbranden, waterschaarste, uitdroging en technische problemen worden er door veroorzaakt. En als we verder kijken, waar komt het vandaan? De aarde warmt op, nog een probleem. Wat doe ik eraan? Pruilend mezelf binnen opsluiten, omdat het buiten ‘ondragelijk’ is. Dat lost het niet op.

Daarom geniet ik er voor nu van. Die tropische vakantie heb ik nu gewoon in Nederland. Bespaart geld. Zon, zullen we toch maar vrienden blijven? Warm blijft het wel.

 


Dit bericht is onderdeel van het Thema Dossier "Alles van het Puntuitpanel 2018"

Bekijk het dossier    
Terug naar nieuwsoverzicht binnenland