„Zonder basisjaar zou studie me aan geloof doen twijfelen”

Matthias Quist over zijn tussenjaar

Quist-1-RDMag-A

Van scholier naar student en van student naar werkende burger. Een route die soms verloopt met een onderbreking – vrijwillig of onvrijwillig. Drie studenten vertellen over de tussenstop de ze maakten. Deel 2: Matthias Quist.

Wie: Matthias Quist (19) uit Utrecht

Studie: biomedische wetenschappen aan de Universiteit Utrecht

Reden tussenstop: deed het basisjaar op de Evangelische Hogeschool (EH)


„Voor na de middelbare school had ik eerst alleen een plan A: biomedische wetenschappen studeren. Maar wat als ik uitgeloot werd? Ik dacht na over andere opties en kwam op de open dag van de EH. Gaaf wat hier gebeurt, dat wil ik ook, dacht ik. Ik hoopte zelfs dat ik uitgeloot zou worden, zodat ik niet hoefde te kiezen. Dat gebeurde ook. Toen er alsnog een plek vrijkwam bij de studie, ging ik toch voor een jaar bezinning.

De opleiding moet je zelf betalen. Aan collegegeld, kamerhuur, eten en boeken ben je 7000 euro in totaal kwijt. Dat is wel effe schrikken. Maar het was een fantastisch jaar met veel zegeningen. De honger om meer van God te leren, begon voor mij op de EH. In de lessen ben ik God gaan zien als Iemand die een relatie wil aangaan. Hij is daar de belangrijkste in mijn leven geworden. Ook deed ik in Amersfoort veel vriendschappen op en leerde ik mezelf beter kennen.

Na de EH kwam ik alsnog door de loting voor biomedische wetenschappen heen. De omschakeling was lastig na een jaar waarin je bijna permanent bezig bent met het geloof. Van mijn 175 medestudenten is slechts een enkeling christen. Van begin af aan was ik duidelijk: Ik ben christen, dus op zondag werk ik niet voor mijn studie. Als ik de EH niet had gedaan, was ik waarschijnlijk niet zo open geweest over mijn geloof. Nu schaam ik me er niet meer voor. Door het basisjaar sta ik steviger in mijn schoenen. Als het nodig is om over het geloof te vertellen, doe ik dat gewoon.

„Als we leren hoe het menselijk lichaam in elkaar zit of hoe cellen werken, denk ik: Wat heeft God alles mooi geschapen”

Zonder de basis die op de EH is gelegd, was ik op de universiteit waarschijnlijk onzeker geworden over het geloof. Mijn studie had me dan aan het twijfelen gebracht, juist omdat de evolutietheorie vaak langskomt. Dat slik ik nu maar. Als we leren hoe het menselijk lichaam in elkaar zit of hoe cellen werken, denk ik: Wat heeft God alles mooi geschapen.

Mijn studie sorteert voor op het werken in een vrij competitieve onderzoekswereld, waar veel van je prestaties afhangt. Onder medestudenten zie ik veel stress. Zelf ben ik daar rustiger en laconieker in. Ik weet dat God met mij meegaat. Hij is een stuk belangrijker dan mijn tentamens.

EH-directeur Els van Dijk zei eens: „Als je staande wilt blijven in een tijd van haast, lawaai en massa, moet je daartegenover stilte, rust en alleen zetten. Zet je telefoon uit en zoek in je eentje rust.” Dat probeer ik ook te doen. Een dag studeren begin ik met Bijbellezen. Om tegen mezelf te zeggen: Het gaat niet om je studie, maar allereerst om God.”