Geloofsgesprek rond een kampvuur

LCJ Eindejaarsvideo 2018-2019 v2(22)

Er waait een gure wind en het is donker. Maar gelukkig hebben we een vuurkorf met knappend vuur, een gitaar en een Bijbel. Rondom het vuur en het Woord spreken we met zes jongeren over leven met God in een wereld die vaak donker is.

Kees van Vianen, directeur van het LCJ, leest Jesaja 64:1: „Och, dat Gij de hemelen scheurdet, dat Gij neerkwaamt,dat de bergen van Uw aangezicht vervloten”

Het zijn woorden die de jongeren raken. Soms zouden ze het wel willen: dat God de hemelen scheurt en Zichzelf laat zien. „Vorige week was ik bij een vriend”, vertelt Harm Brand (25). „Die vriend vertelde dat hij alleen naar de kerk ging omdat zijn ouders dat wilden. Zodra hij op zichzelf woonde, zou hij de kerk vaarwel zeggen. Dat maakt mij verdrietig. Op zo’n moment zou ik het willen uitroepen naar God: „Heere, openbaar Uzelf!” Ik kan van alles zeggen tegen die vriend, maar het is de Heilige Geest Die zijn ogen moet openen.”

Er wordt nog wat extra hout in de vuurkorf gelegd. Even lijken de vlammen uit te doven, maar dan laait het vuur weer op. Ervaren deze jongeren weleens iets van het vuur van de Geest? Karla Joosten (18): „Soms, als ik bijvoorbeeld een bemoedigend Bijbelgedeelte lees, merk ik dat ik volstroom met vreugde. Het is net alsof de Heilige Geest dan in mij stroomt. Maar ik ervaar ook veel aanvechting en twijfel. De tekst: „Zalig zijn de armen van geest” vind ik bemoedigend. God zoekt geen perfecte mensen, maar arme zondaars.”

„Die tekst vind ik ook mooi”, knikt Alinde de Kruijf (20). „Soms ben ik geneigd om te denken dat je voor God heilig en perfect moet zijn. Maar zo is het niet. Het is alleen door Jezus dat je behouden kunt worden.” Tijd nemen voor Hem is niet eenvoudig, vindt ze. „Als je een vrij moment hebt, is het makkelijk om je mobiel te pakken en met andere dingen dan met God en Zijn Woord bezig te zijn.”

Levenloos

Maar ook al lukt het om de Bijbel te lezen, dan nog is er strijd, merken de jongeren. „Maar de Heilige Geest maakt dat het Woord tot je gaat spreken”, zegt Daan Ottespeer (18). „Dan koppel je een Bijbelgedeelte ineens aan een situatie. De Geest maakt het Woord levend, zodat Bijbellezen geen sleur wordt.”

„Op de middelbare school voelde ik mij vanwege mijn geloof vaak anders dan de rest"

Harm knikt: „Nog niet zo lang geleden zat ik in de knoop met mijzelf. In drie heel verschillende situaties kwam ik deze tekst tegen: „Ik ben de Opstanding en het Leven; die in Mij gelooft zal leven. Gelooft gij dat?” Dat kon gewoon geen toeval zijn.”

Karla: „Op de middelbare school voelde ik mij vanwege mijn geloof vaak anders dan de rest. Dan zei ik tegen mezelf: Wat is het belangrijkst? Dat jij leuk gevonden wordt of dat je voor God strijdt? Hij heeft voor ons geleden, dan moeten we ook bereid zijn om te lijden voor Hem. Ik merk dat Hij steeds weer de kracht gaf om de keuze voor Hem te maken. Dat kwam niet door mijzelf.”

„Als de Heilige Geest me hier niet uit had gered, was ik vandaag nog steeds een farizeeër.”

Uitgaansleven

„Bijzonder om te horen”, reageert Nielco van Walsum (23). „Ik maakte in mijn middelbareschooltijd niet de goede keuzes. Ik stortte me in het uitgaansleven. De verandering kwam pas later. Eens in de vier weken ging ik naar mijn opa. Hij zei regelmatig: „Er komt een eeuwigheid aan. Kun jij straks voor God verschijnen?” Dat raakte me in die tijd niet zo. Ik bleef onverschillig. Dat veranderde toen mijn opa een paar maanden later overleed. Ik dacht: Mijn opa is nu bij God, maar waar ga ik heen? Er kwam een radicale omslag in mijn leven. Maar ik ging heel wettisch leven. Ik ging niet meer naar school, ik dacht dat ik alleen maar thuis in de Bijbel moest lezen. En ’s zondags zat ik met een zwart pak in de kerk, ik wilde mezelf waardig maken voor God. Als de Heilige Geest me hier niet uit had gered, was ik vandaag nog steeds een farizeeër.”

Ook Adrianne Maassen (20) heeft zich in het uitgaansleven gestort, vertelt ze. „God was voor mij een nietszeggende theorie die ik niet kon verklaren en geloven. Dat veranderde toen ik, gewoon voor de gezelligheid, met mijn zus meeging naar een avond van Geloofstoerusting in Rotterdam. Het thema was ”Kom naar huis.” God openbaarde Zich daar als een Vader Die met open armen naar mij toe komt. Daarna bezocht ik een christelijk conferentieweekend. Daar heb ik veel strijd ervaren. Maar ook leerde ik: het is God Die de eerste stap zet en Hij laat mij niet los. Hij ziet de zonde niet door de vingers, maar Hij vergeeft en is vol van genade.”


Dit is het laatste deel van de serie ”Leven met God” waarin het Landelijk Contact Jeugdwerk (LCJ) met jongeren in gesprek ging.