„Ik voel me gezegend met een christelijke opvoeding”

Puntuit   28 aug. 2019 | tekst Chris Klaasse, beeld RD
P1010659

Dat de douche altijd vrij is, vindt Joanne van Meeuwen (25) uit Dordrecht een van de grote voordelen van alleen wonen. „Maar de gezelligheid van thuis mis je soms wel.”

Op de stoep voor de flat staat Joannes vader met een zaag in zijn handen gebogen over een deur. „Er moet een randje van de onderkant af. Er ligt sinds kort nieuw laminaat in het appartement van mijn dochter. Die nieuwe vloer is hoger dan de oude, waardoor de deuren niet meer passen”, verklaart hij de zaagwerkzaamheden.

Sinds mei woont Joanne in een eigen huisje op de tweede verdieping van het appartementencomplex in Dordrecht. Niet omdat de goedlachse huiseigenaar het thuis niet naar haar zin had. „Maar ik ben dit jaar 25 geworden en je blijft ook niet tot je dertigste bij je ouders wonen, toch?”

Joanne is de tweede uit een gezin met vijf kinderen. „Vier meiden en een jongen. Mijn broertje is een nakomertje. Hij heeft vijf moeders”, grapt Joanne. Toen de zussen boven en onder haar trouwden, vond ze de tijd rijp om uit huis te gaan. Afgelopen februari reageerde de voormalige zorgstudent van het Hoornbeeck College te Rotterdam op een te huur aangeboden appartement. Een paar dagen later was het huurcontract getekend.

Vervelen doet Joanne zich niet snel. „Ik werk nu nog bij Bakkerij Vlot in Papendrecht. Daar maak je lange dagen. Maar als het artikel in de krant staat, zul je me daar niet meer aantreffen. Vanaf september ga ik namelijk in de zorg werken. Daar heb ik tenslotte ook een opleiding voor gevolgd.”

Puber

Vader Van Meeuwen steekt zijn hoofd om het deurkozijn. „Waar zijn de pennen van de scharnieren?” De eerste deuren zijn gezaagd en kunnen weer op hun plek gehangen worden. „Makkelijk, zo’n handige vader”, lacht Joanne. De band met haar ouders noemt ze uitstekend. „Natuurlijk was ik het als puber weleens met hen oneens, maar dat was ik de volgende dag alweer vergeten.”

Joanne kijkt met dankbaarheid terug op haar opvoeding. „Dat mij met de paplepel is ingegoten hoe je als christen hoort te leven, daar voel ik me het meest gezegend mee. Dat je de dag begint en eindigt met gebed, bijvoorbeeld. Dat zou ik niet kunnen missen.” De regeltjes die bij de christelijke opvoeding hoorden, zal ze ook niet snel naast zich neerleggen. „Wij waren het niet gewend om op zondag een stuk te gaan fietsen, dus dat doe ik nu ook niet.”

Christen-zijn heeft ook gevolgen voor je sociale leven, zag Joanne bij haar ouders. „Zij waren altijd heel actief in het onderhouden van contacten met kennissen, vrienden en familie. Ze leefden met iedereen mee. Bewonderenswaardig. Dat probeer ik van hen over te nemen.”

Sinds de Dordtse uit huis is, heeft ze meer begrip voor haar moeder. Als thuiswonende dochter vond ze het een tikkeltje overdreven dat moederlief op maandagochtend al met de wasmachine in de weer was. „Nu snap ik dat beter. Als je de was uitstelt, groeit de stapel vuile kleren heel snel. En dat geldt voor meer huishoudelijke taken. Schoonmaken bijvoorbeeld. Als je dat niet op vaste momenten doet, wordt het snel een smeerboel.”

Vuilcontainers

De eerste maanden alleen vond Joanne „wennen. Je moet aan zo veel dingen denken. Wanneer de vuilcontainers opgehaald worden, bijvoorbeeld.” Ook het boodschappen doen vergde ongedacht veel denkwerk. „Dan sta je in de supermarkt voor het schap met groenten en moet je ineens voor een paar dagen bedenken wat je gaat koken.”

Het voordeel van zelf koken: „Je eet altijd iets wat je lekker vindt.” En op jezelf wonen heeft meer voordelen, ontdekte Joanne. „De badkamer is nooit bezet. Je hebt het rijk alleen. Heerlijk. Je hoeft ook geen rekening te houden met de agenda van andere gezinsleden. Als je ’s avonds bijvoorbeeld nog weg moet, kun je makkelijk wat eerder gaan eten.”

De bakkerijmedewerker vindt het prettig om na het werk alleen thuis te komen. „Je hebt niet al die prikkels om je heen. Al was het eerder natuurlijk wel gezellig om even met je ouders of broertje en zusje te kletsen. Soms mis ik ze wel een beetje. Gelukkig wonen ze een paar kilometer verderop, dus ik kan er elk moment langs om een bakkie te doen.”


Dit bericht is onderdeel van het Thema Dossier "Uit huis"

Bekijk het dossier    
Terug naar nieuwsoverzicht binnenland