Uitdaging voor boekenwurm Lydia: 80 boeken lezen in 10 weken

Puntuit   18 jul. 2019 | tekst Arien van Ginkel, beeld André Dorst
ADorst-14841-PU-BoekenwurmLydia-01 (1)

Tachtig boeken lezen in tien weken. Dat is de uitdaging die Lydia van de Heg (14) uit Barneveld aangaat. Het kost haar drie ŕ vier uur per dag. „De tijd die anderen op hun telefoon zitten, lees ik.”

Waarom zou je gaan lezen als je ook wat anders kunt doen? Die vraag krijgt Lydia regelmatig. Haar antwoord: „Waarom zou je wat anders gaan doen als je ook kunt lezen?” De vwo’er doet –op taarten bakken na– niets liever.

Toen Lydia in de mediatheek van het Johannes Fontanus College een boek inleverde, viel het oog van een vriendin op een folder met informatie over een reading challenge. „Hey Lydia, zie dit. In een jaar tachtig boeken lezen, kun jij dat?” „Dat kan ik in tien weken”, antwoordde Lydia. „Wedden?” „Prima.” Twee andere vriendinnen zetten ook een reep chocolade in op de voorspelling dat Lydia het niet gaat redden. Als de boekenwurm tijdens de les naar haar boek grijpt, pakken haar klasgenoten het leesvoer af.

Het mag vooralsnog niet baten. Lydia ligt op schema. ”De strijder” van Dee Henderson, boek 16 van 80, is aan de beurt. De bladwijzer ligt bij pagina 103. De lettersmuller is een uur of twee eerder begonnen met lezen en heeft vandaag nog zo’n 150 kantjes te gaan. „Waarschijnlijk heb ik dit boek vanmiddag uit. Dan kan ik alvast aan een nieuwe beginnen.”
Lezen is „lekker ontspannend”, ervaart Lydia. En veel leuker dan het kijken van een film. „Als je leest, ontdek je wat er in het hoofd van de personages omgaat.”

Leesverbod
Lydia leest naar eigen schatting zo’n 200 boeken per jaar. In de hangmat, op haar leesstoel of –als het zitmeubel vol ligt met boeken– gewoon in bed. De tiener begon in groep 2 met lezen en is er nooit meer mee gestopt. „Ik ben niet verslaafd. Ik kan zonder boek, al is dat moeilijk.”

Soms krijgt de lezeres van haar moeder een tijdelijk leesverbod. „Dan lig ik zes uur achter elkaar op bed te lezen. Daarna krijg ik hoofdpijn en ben ik chagrijnig.” Om dat te voorkomen roept haar moeder haar zo nu en dan naar beneden. „Balen”, vindt Lydia. „Soms zit ik net in een spannend stukje, of hoef ik nog maar een paar bladzijden tot het boek uit is.”

Het vinden van voldoende boeken om te lezen noemt Lydia het grootste struikelblok om de weddenschap te halen. De meeste jeugdboeken uit de bibliotheek heeft ze immers al uit. Ze leent daarom boeken van haar oom en tante. En van oma. Voor haar verjaardag kreeg ze een maand een abonnement op een digitale bibliotheek. Zo kan ze via haar e-reader op zoek naar nieuwe boeken. „Dan hoef ik op vakantie geen stapel boeken mee te nemen. De e-reader vind ik net zo makkelijk lezen. Het is handig dat je geen lamp nodig hebt. Het scherm geeft zelf licht.”

Gesprekken
Als Lydia leest, leest ze voor de volle honderd procent. „Ik reageer niet meer op anderen. Die moeten me dan twee keer roepen. Dat vinden ze irritant. Gesprekken om me heen volg ik niet meer. Dat komt doordat ik probeer mee te denken met het verhaal. „Wie is de dader?” denk ik als ik een thriller lees. En als ik een avonturenboek lees, probeer ik te voorspellen hoe het afloopt.”

De Amerikaanse FBI- en CIA-thrillers van Ted Dekker leest Lydia even graag als de christelijke romans van Tamera Alexander. „Een van de boeken uit de Belmontreeks heb ik al tien keer gelezen. Het gaat over een huis waarin een rijke vrouw woont. Haar nichtje Eleanor komt bij haar wonen. Zij wil werken, maar haar tante verbiedt dat. Toch opent Eleanor een restaurant waarin ze gaat koken voor alleenstaande vrouwen en hun kinderen. Uiteindelijk richt ze samen met haar tante een weeshuis op en raakt ze bevriend met de architect die het gebouw ontwerpt. Door het lezen van zo’n boek leer ik dat het voor vrouwen vroeger lastig was om een baan te hebben. En door te lezen, leer je iets over de geschiedenis, of over culturen in andere landen.”

Leren is niet het hoofddoel voor Lydia. Ze vindt het vooral „superleuk. Ik moet niet te lang zonder boek zijn. Zeker ’s avonds wil ik een boek hebben. Als ik op bed nog even lees, val ik sneller in slaap.” De weddenschap die ze heeft met haar vriendinnen geeft haar extra motivatie. „Ik heb nu een doel om te lezen. Die chocoladerepen zijn een leuke extra.”

Terug naar nieuwsoverzicht binnenland