Vriendinnen doen bijna alles samen

"Wij zijn kletstantes"

Kesteren-1-PuntK-A

Een leven zonder elkaar kunnen ze zich niet voorstellen. Later, als ze oud zijn, zetten ze samen het verzorgingstehuis op de kop. Dat is het plan van Carola van den Berg (25) en Marieke Bunt (26) uit Kesteren. Ze zien elkaar iedere dag.

Marieke doet de voordeur open van het huis waar Carola woont. „Kom binnen.” Van boven klinkt een kreetje. „Is het die van jou of die van mij?” vraagt Marieke aan Carola. Het blijkt Joyce te zijn, de drie maanden oude dochter van Marieke en haar man Jacco. Amy (ruim anderhalf) van Carola en Bas geeft geen kik. 

Van boven klinkt een kreetje. „Is het die van jou of die van mij?”

Joyce is snel gekalmeerd en beide dames nestelen zich met een kop thee op de bank. Het verhaal over hun vriendschap vertellen ze samen, elkaars relaas moeiteloos overnemend. De meiden zijn tien jaar als ze elkaar leren kennen. Al snel zijn ze nauwelijks van elkaar te scheiden en brengen ze bijna elk weekend samen door.

Meubilair

Carola leert Bas kennen op haar veertiende. „Gelukkig konden Marieke en Bas het goed met elkaar vinden. Dus gingen we vaak met z’n drieën weg.” Als Carola en Bas een huis kopen, denkt de buurvrouw dat Marieke er ook woont. Ze is er bijna net zo vaak als Carola en doet gerust de deur open voor bezoek. Soms levert dat meewarige blikken op. „Ze hoort bij het meubilair”, legt Bas dan uit aan de visite.

Tijdens belijdeniscatechisatie raken Carola en Bas bevriend met Jacco. „We weten nog wel een leuke meid voor je”, vertelt het stel hem. Jacco blijkt al verkering te hebben. Maar als die uitgaat, geven ze hem het nummer van Marieke. „Op 11 september wisselden we het eerste appje uit, op 11 oktober hadden we verkering”, herinnert Marieke zich. „Nu is hij hier ook meubilair”, lacht Carola.

„Nu is hij hier ook meubilair”

Kletstantes

Bas en Jacco zijn blij met de vriendschap van Carola en Marieke, menen de vrouwen. „Onze mannen zijn altijd aan het werk”, vertelt Carola. „’s Avonds en vaak op zaterdag.” Bas als zelfstandig schilder, Jacco als chef op een boomkwekerij. Marieke: „Ze hoeven zich niet schuldig te voelen als ze na het avondeten weer weggaan, want we zoeken elkaar toch wel weer op.” „Dat klinkt best raar”, valt Carola in.

Een korte stilte. „Als we erover nadenken hoe vaak we samen zijn, is het inderdaad best raar” beaamt Marieke. „Maar het is gewoon gezellig. Jacco komt halfzes binnen om te eten, en om halfzeven is hij weer weg. Dan wil hij weten hoe mijn dag was, maar wel to the point.”

„Wij zijn kletstantes, kunnen daar uren over praten”, lacht Carola. „Niet dat we dan veel méér zeggen, maar we praten wel veel langer.”

„Wij zijn kletstantes, kunnen daar uren over praten”

Samen

„Het is niet zo dat wíj met elkaar getrouwd zijn, hoor”, verduidelijkt Carola. „’s Avonds eten we met onze eigen man.” En ook op woensdagavond zijn Marieke en Carola niet bij elkaar. ’s Zondags lopen ze met z’n vieren op naar de kerk en drinken de stellen enkel een kop koffie met elkaar.

De rest van de dagen zijn de vriendinnen meestal wel samen. Tot vijf maanden geleden deden ze ook zes jaar lang hetzelfde werk. Carola werkte bij verzorgings­tehuis ‘t Anker in Kesteren. „Hartstikke leuk, daar moet je ook solliciteren”, adviseert ze Marieke. Die solliciteert en samen werken ze er drieënhalf jaar. Dan gaat Carola met lichamelijk gehandicapten aan het werk, bij Fokus in Nijmegen. Daar heeft ze meer tijd voor haar cliënten, vertelt ze Marieke. Die volgt haar vriendin. Wanneer Marieke met zwangerschapsverlof gaat, maakt Carola de stap naar het ziekenhuis als voedingsassistent.

Tot vijf maanden geleden deden ze ook zes jaar lang hetzelfde werk.

Marieke zit in afwachting van haar nieuwe baan nog thuis. Ze gaat werken in de thuiszorg, voor het eerst gaat ze iets anders doen dan Carola. Dat vinden de twee „ook prima.” De achttien uur per week die Carola nu werkt, doet Marieke haar eigen huishouden. En wat familie­bezoekjes. „Verder verveel ik me behoorlijk.” Zodra Carola thuiskomt uit haar werk, gaat Marieke naar haar toe. „Veel gezelliger.”

Ontbijten

Daar doen ze samen het huis­houden van Carola. Marieke sopt de ene kamer, Carola de andere. En zo werken ze naar elkaar toe. Of ze gaan met hun dochters naar de speeltuin. Drinken een kop koffie op de bank. Of zitten op kantoor om te werken voor het fotografiebedrijfje van Carola. „Marieke kan goed foto’s bewerken”, vindt die. Op zaterdag doen Marieke en Carola samen de boodschappen. Wel vullen ze hun eigen kar.

De meestgestelde vraag aan hen is hoe ze het volhouden met elkaar en elkaar niet zat raken.

De twee kunnen zich niet voorstellen dat hun vriendschap ooit kan overgaan. De meestgestelde vraag aan hen is hoe ze het volhouden met elkaar en elkaar niet zat raken. „Wij kunnen alles, alles tegen elkaar zeggen”, legt Marieke uit. „Ook als de ander het misschien niet leuk vindt om te horen.” Carola: „Sinds een halfjaar ontbijten we niet meer samen, omdat ik die tijd samen met Amy wil doorbrengen.” Marieke: „Het is alleen maar goed dat je dat aangeeft.”

Deel 5 in een serie over unieke vriendschap. Carola (r.) en Marieke zijn bijna altijd samen.


Deze special is onderdeel van het Thema Dossier "Serie: Vrienden voor het leven"

Bekijk het dossier