Wat stilte betekent voor deze jongeren

LCJ   23 dec. 2019 | tekst Gerjan de Jong, beeld Klomp Creative
DJI_0160

Stil zijn, hoe voelt dat? Fijn, saai, ongemakkelijk? Vier jongeren zochten de stilte op in de dorpskerk van Kootwijk.

Het is alsof je een andere wereld binnenstapt. In het kerkje klinkt geen gebabbel, geen autogeraas en zijn geen YouTubefilmpjes. De rust die binnen de muren hangt, ervaren de jongeren nog sterker als ze zwijgen. Twee minuten lang klinkt er in het kerkzaaltje niets dan stilte.

„Eigenlijk is het weleens goed”, zegt Jo Anne Assink (18) als de twee minuten voorbij zijn. „Ik ben niet vaak stil. Ik ben graag bezig. En als het rustig is, zet ik een muziekje op voor een beetje afleiding. Nee, dat is niet uit angst, ik voel geen emotie bij de stilte. Maar ik heb gewoon liever muziek op staan. Omdat muziek emotie geeft, denk ik.”

„In de avond vind ik het heerlijk om even alles weg te leggen en de Bijbel te lezen”, gaat Joanne verder. „In de stilte kan ik me beter concentreren op de Bijbel en wat God daarin zegt. Maar pure stilte vind ik lastig. Vaak ben ik dan meer met mezelf bezig dan met God. Ik hoor Zijn stem eerder in de Bijbel en in preken. In de kerk kan ik rustig worden.”

Elsbeth Maassen (23) ervoer de afgelopen maanden hoe belangrijk stilte is. „Ik rende altijd maar door en had het constant druk”, vertelt ze. „Tot ik een paar maanden geleden een burn-out kreeg. Het is lastig om stil te worden, maar ik heb het ontzettend hard nodig om alle prikkels te verwerken en weer een beetje energie op te doen.”

„We leven in een drukke tijd”, vindt Elsbeth. „Om me heen zie ik iedereen maar doorrennen. En stilzitten is mij niet met de paplepel ingegoten. Ik leerde om altijd door te gaan. Want je bent hier met een doel op aarde, je moet je talenten inzetten. Stil zijn wordt vaak afgedaan als luiheid. Terwijl je juist in de stilte God kunt zoeken.”

Christiaan Floor (25) kent in het dagelijks leven weinig momenten van stilte. „Ik woon in een studentenhuis met 28 mensen. Het is er pure chaos en wanorde. Alleen onder de douche, op het toilet en voordat ik in slaap val, ervaar ik stilte. Een tijdje terug ben ik in een klooster geweest. Daar heb ik een uur lang alleen in een kapel gezeten. Ik had tijd om te praten met God, maar ook met mezelf. Dat zijn waardevolle ervaringen die je niet zo snel meer krijgt in deze maatschappij. In de stilte kun je eerlijk zijn. Niemand luistert mee en niemand oordeelt je. Je hoeft jezelf niet te bewijzen.”

„Ik vind het best lekker om hier stilte te ervaren”, vertelt Bert Jan Assink (20). „De laatste tijd ben ik druk geweest. Jaren terug was dat anders. Vooral tijdens mijn examentijd ging ik geregeld het bos in om rust te zoeken. Daar merkte ik dat God tegen mij wilde spreken. Wat er gebeurt als je nooit stil bent? Dan raak je jezelf kwijt. Je weet niet wat God met jou en je leven voorheeft. Dan ben je alleen bezig met vragen zoals: Wat eisen anderen van mij? Wat wil de maatschappij dat ik doe? Als je alles om je heen laat gaan en je op God richt, dan kun je Zijn stem verstaan.”

Een stille nacht

Ds. P. D. J. Buijs, predikant in Nunspeet: „Wij mensen liepen bij God vandaan. Maar Hij heeft het er niet bij laten zitten. Hij stuurde Zijn Zoon achter ons aan. En dat gebeurde in een stille nacht.”

 

Terug naar nieuwsoverzicht geloof