Column: Tijdsdruk, een onuitputtelijke bron van inspiratie

Nieuws   19 nov. 2018 | tekst Colinda Dek, beeld Pixabay
clock-3112245_1920

Er zijn twee soorten mensen in de wereld, de planners en de uitstellers. De planners werken altijd goed op schema en krijgen opdrachten ruim voor de deadline af. Voor de uitstellers werkt het niet zo. Zelf ben ik een uitsteller. En dan misschien wel een uitsteller van het ergste soort. Nou ja, het ergste soort? Uitstellen hoeft niet per definitie slecht te zijn.

Hoe werkt uitstelgedrag? Een voorbeeld. Ik weet een maand van tevoren dat ik een werkstuk moet schrijven. Vol goede moed maak ik een planning, om vervolgens nooit uit te voeren. Op de een of andere manier ‘vergeet’ ik het werkstuk volledig. In plaats daarvan doe ik alles wat er niet mee te maken heeft. Dit realiseer ik meestal een dag voor de deadline.

Dan ontwaakt mijn innerlijke paniekmonster. Niet dat die veel doet. Hij geeft me alleen het gevoel dat ik heel veel moet doen, maar aan het werk krijgt hij me niet. Althans, niet tot een paar uur voor de deadline.

De planners vragen zich nu af hoe je een werkstuk in een paar uur maakt. Geloof me, het kan. Of het onder de beste omstandigheden verloopt? Als je daaronder eindeloos koffiezuipen en agressief op je toetsenbord rammen verstaat, wel. Maar op de een of andere manier werkt het. En negen van de tien keer nog beter dan wanneer ik me aan mijn planning houd. Ik ervaar de tijdsdruk als een onuitputtelijke bron van inspiratie.

 

Terug naar Alles van het Puntuitpanel 2018