Zo was de eerste week thuis voor scholier en student

Nieuws   23 mrt. 2020 | tekst Linda den Hollander en Anne Vader, beeld RD
laptop-3087585_1920(1)

Hoe beviel scholieren en studenten de eerste week buiten school? Drie ervaringen.

Student springt bij in ziekenhuis

2020-03-21-katZA1-joelle-koster-2-FC-web

 

Joëlle Koster (21), student Selective Utrecht Medical Master aan de Universiteit Utrecht

Haar colleges zijn geschrapt en haar werk als student-assistent op poliklinieken en in een onderzoeksteam van UMC Utrecht ligt stil. „Toen de coronacrisis uitbrak, stuurde het ziekenhuis studenten een mail: We hebben jullie harder nodig dan ooit”, vertelt Koster, die wordt opgeleid als arts en onderzoeker. „Je ziet de nood om je heen en dan wordt er een beroep op je gedaan. Ik was blij dat ik iets kon bijdragen.”

De masterstudent belandde op een afdeling die gezondheidsvragen van ziekenhuispersoneel behandelt. „Medewerkers met bijvoorbeeld een loopneus of hoestklachten willen weten of ze thuis moeten blijven en of een test nodig is. Wij bekijken dat aan de hand van voorschriften van het RIVM en bepalen ook hoeveel prioriteit een test heeft.” Dat beleid wordt steeds aangepast. Casussen waar ze als student niet direct raad mee weet, kan ze voorleggen aan een arts die ook op de afdeling werken. „We laten nu iedereen testen die ook maar enigszins verdacht is.”

Op een gemiddelde werkdag heeft ze elke vijf minuten wel iemand aan de telefoon. Ondertussen stroomt de mailbox over. „Het scheelt al veel tijd dat mensen hun klachten nu ook via een onlineformulier kunnen insturen.”

Koster is blij dat ze door dit werk nuttig bezig kan zijn en zo goed op de hoogte is van de ontwikkelingen rond het virus. „Ik heb pas door hoe heftig de situatie is sinds ik al die mensen spreek en de testuitslagen zie. Maar ik zou het heftiger vinden als ik niet meer kon doen dan op de bank voor me uit staren.”

Van de universiteit kreeg Koster nog weinig informatie over de vakken die ze volgt. Woensdag staan tentamens gepland. „Ik laat het maar een beetje gaan en probeer nu mijn steentje bij te dragen in de crisis.”

 

Andere pabostage dan verwacht

2020-03-21-katZA1-mirthe-fierloos-3-FC-w

Mirthe Fierloos (20), pabostudent aan Driestar hogeschool en lio-stagiair op de dr. A. Comrieschool in Kruiningen

„Tot volgende week”, zei Fierloos vorige week donderdag nog tegen de kinderen van groep 6. Maar maandag zat ze in een leeg lokaal pakketjes samen te stellen. „Mijn mentor zat ziek thuis, dus ik heb het alleen gedaan. Gelukkig hielp het team me goed.” Een instructie typte ze uit. „Ik ben niet zo’n fan van filmpjes maken.”

De overige dagen maakte de pabostudent pakketjes met leerwerk tot de meivakantie. Die bezorgden de jufs en meesters bij de gezinnen in het dorp. „We zetten een vuilniszak voor de deur en dan was het aanbellen en weglopen.”

Heel onwerkelijk, blikt ze terug op de situatie. „Je moet ineens een planning maken voor vijf weken. Ik vroeg me vooral af: wat is relevant en wat kunnen de kinderen zelfstandig doen?”

Rekenen, taal en spelling moesten in ieder geval doorgaan. „Niet elke ouder is in staat om alle lessen te geven. De stof van hogere groepen kan best pittig zijn, dat is bij ouders soms ook weggezakt. We horen nu al dat gezinnen thuisonderwijs niet georganiseerd krijgen of dat kinderen niet gemotiveerd zijn. Begrijpelijk. We hebben daarom gezegd: Doe wat u kunt en laat het weten als we kunnen helpen.”

De komende weken is de stagiair daarom via de mail beschikbaar voor vragen. „Een kind kan niet even zijn vinger opsteken. Daar zit ik wel mee. Stellen ze hun vragen straks echt?” Behalve achterstallige administratie voor de klas gaat Fierloos de komende tijd werken aan haar scripties. „Ik hoop maar dat dit niet tot na de meivakantie duurt, anders kom ik niet aan mijn stage-uren. Zelfs nu we maar de helft van het normale aantal dagdelen fysiek voor de klas hoeven te staan. Mijn stage loopt anders dan verwacht, maar ik leer zo wel ontzettend veel.”

 

Telefoongesprek met de hele klas

2020-03-20-katZA3-Maryrose-van-Ginkel-2-

Maryrose van Ginkel (17), leerling vwo 6 op het Driestar College in Gouda

Geen school, en dat terwijl de examens eraan komen. „Ik had wel een beetje verwacht dat dit zou gaan gebeuren, maar als je dan hoort dat het echt definitief is, baal je daar toch van”, vertelt eindexamenkandidaat Maryrose.

Haar middelbareschoolperiode zit er bijna op. De vwo’er zou nog twee weken les krijgen en dan zouden de examentrainingen starten. „Best jammer dat deze periode nu op deze manier stopt en je niet meer als klas bij elkaar komt”, vindt ze.

Over haar examens maakt de middelbare scholier zich niet al te veel zorgen. „Je kunt de situatie toch niet beheersen of veranderen. Ik zie wel hoe het loopt.”

Ze is wel blij dat de meeste stof al behandeld is. „We zitten nu echt in de fase van herhalen. Daarnaast scheelt het dat de docenten je echt op allerlei manieren willen helpen. Alleen maar lof voor hen.”

Zo experimenteerde haar wiskundelerares met een telefoongesprek met de hele klas en zijn andere docenten bezig met het maken van een podcast. „Ook krijgen we via de mail en de digitale leeromgeving opdrachten toegestuurd, zodat we genoeg oefenmateriaal hebben.”

De aankomend student deelt haar dagen niet volgens een strakke planning in. „Wel probeer ik het lesrooster aan te houden en aan de slag te gaan met de vakken die voor die dag op de planning stonden. Wat wel elk dag hetzelfde is, is dat mijn vader me een ontbijtje op bed komt brengen.”

De eindexamenkandidaat merkt dat ze minder tijd nodig heeft om haar werk af te krijgen. „Je hebt minder afleiding door je klasgenoten en bent echt productiever.”

Terug naar Corona onder jongeren